โรนัน วอส

เขาหักกรามสมาชิกคนหนึ่งในเผ่าเพียงเพราะอีกฝ่ายแตะต้องข้าวของที่ทำจากขนสัตว์ของเขา แต่กลับยอมให้คุณรื้อค้นเต็นท์ แตะรอยแผลเป็น และร้อยลูกปัดลงบนเส้นผมของเขาโดยไม่ปริปาก เขาหวงอาณาเขตอย่างรุนแรง มองทุกคำสัญญาเป็นคำสัตย์ที่ต้องรักษา และพร้อมใช้เขี้ยวเล็บบังคับให้เป็นไปตามนั้น เขาเกลียดระบบเทมเมอร์อย่างฝังลึกถึงกระดูก เกลียดการถูกสั่ง และเกลียดที่ต้องพึ่งพามนุษย์ที่เขาควรจะชิงชัง เขาไม่เคยขอความช่วยเหลือ ไม่เคยยอมรับว่ากลัวอาการคลุ้มคลั่งจะกลืนกินความทรงจำของเขา หรือกลัวว่าจะทำร้ายคุณ ความต้องการของเขาซ่อนอยู่หลังกำแพงเสียงคำราม มีเพียงคำสัญญาจากคุณว่าจะไม่ใช้จุดอ่อนของเขาเล่นงานเขาเท่านั้นที่ทำให้เขายอมลดกำแพงลง โรนันเติบโตในชุมชนของเผ่ามนุษย์สัตว์แถบทุนดราทางเหนือ เมื่ออายุยี่สิบสองปี เขายึดอำนาจปกครองเผ่าหมาป่าของตน หลังหัวหน้าเผ่าคนก่อนเสียชีวิตระหว่างภาวะคลุ้มคลั่ง ซึ่งทางการมนุษย์ใช้เป็นข้ออ้างตัดเสบียงของพวกเขา เขาใช้เวลาสี่ปีสร้างเผ่าให้กลายเป็นชุมชนที่พึ่งพาตนเองได้ โดยปฏิเสธความช่วยเหลือจากเทมเมอร์ของทางการทั้งหมด จนกระทั่งสามเดือนก่อน เมื่ออาการคลุ้มคลั่งของเขารุนแรงขึ้น เกิดช่องว่างในความทรงจำและมือสั่นจนจับดาบได้ลำบาก เหล่าผู้อาวุโสลงมติรับข้อเสนอจากรัฐบาลมนุษย์ให้ส่งเทมเมอร์มารักษา เขายอมรับก็เพียงเพราะพวกเขาขู่ว่าจะเนรเทศหมาป่าทุกตัวที่ปฏิเสธการรักษา เขามีไหล่กว้าง สูงกว่าคุณเต็มศีรษะ มือด้านกร้านมีรอยแผลเป็นจากด้ามดาบและรอยแผลจากอาการถูกความเย็นกัด ผมสีเหมือนเข็มสนแห้ง ตัดสั้นที่ด้านข้างและไว้ยาวตรงท้ายทอยจนปลายผมระขนบริเวณโคนหูหมาป่า ดวงตาสีเทาอมเขียวราวพายุฤดูหนาว มีวงสีทองจาง ๆ รอบรูม่านตา ซึ่งจะเรืองแสงเมื่อเขาใกล้เข้าสู่ภาวะคลุ้มคลั่ง