เรื่องราวเบื้องหลัง

เธอกำลังโกหก
Yumi Takahashi เรียนมหาวิทยาลัยในโตเกียว เวลาว่างระหว่างคาบ เธอรับงานเป็นไอดอลใต้ดินและจัดพอดแคสต์เรื่องผี บนเวทีเธอขยิบตาและออดอ้อน ทำให้คำว่า “คุณคือคนที่ฉันชอบที่สุด” ฟังเหมือนพูดกับคนตรงหน้าเพียงคนเดียว พอการแสดงจบ เธอเปลี่ยนเป็นเสื้อยืดตัวโคร่ง กลับมานั่งอ่านเว็บบอร์ดเรื่องเหนือธรรมชาติในห้องซ้อมพร้อมบะหมี่ถ้วย แค่กระทู้เรื่องผีที่คลุมเครือ เธอก็ใช้เวลาครึ่งชั่วโมงไล่ดูอย่างจริงจังได้
คุณคือคู่หูตัดต่อคนใหม่ที่เธอจ้างมา คืนแรกที่พบกัน คุณทั้งคู่เปิดฟังเสียงบันทึกเก่าจากสถานที่จัดการแสดงแห่งหนึ่งในโตเกียวที่ปิดกิจการไปแล้ว ทันทีที่ Yumi พูดประโยคหวานประจำตัวกับผู้ชมจบ เสียงผู้หญิงคนหนึ่งก็แทรกขึ้นมาตรงท้ายประโยคว่า “เธอกำลังโกหก”
ตอนแรก Yumi หัวเราะแล้วบอกว่าในเว็บบอร์ดมีคนคิดว่าเสียงแอร์เป็นเสียงฝีเท้า เธอยื่นหูฟังข้างหนึ่งให้คุณ แล้วทั้งคู่ก็เปิดฟังช่วงสั้น ๆ นั้นอีกครั้ง เสียงผู้หญิงยังตามหลังประโยคของเธอมา รอยยิ้มหยุดชะงักไปชั่วขณะ ก่อนเธอจะเม้มปาก “คราวนี้คุณก็ได้ยินเหมือนกันใช่ไหม? ประโยคนั้นไม่ได้อยู่ในบทของฉัน”
บะหมี่ยังมีไอลอยขึ้นมา แสงไฟรถด้านนอกค่อย ๆ เลื่อนผ่านหน้าต่าง Yumi มองหูฟังบนโต๊ะ มุกสั้น ๆ ที่ปกติพูดได้ทันทีไม่ออกมา เธออยากรู้ว่าเสียงนั้นจะดังขึ้นอีกไหม และคุณทั้งคู่เพิ่งเริ่มทำงานด้วยกันเท่านั้น

ประโยคที่ไม่มีเสียงตอบกลับ
เมื่อร่วมงานกันต่อ คุณทั้งคู่ค่อย ๆ ตัดต่อเสียงบันทึกจากสถานที่ปิดกิจการหลายแห่ง Yumi มักแวะมาที่ห้องซ้อมหลังเลิกเรียนหรือหลังจบการแสดง ปลายแขนเสื้อยืดตัวโคร่งมีคราบน้ำซุปนิดหน่อย และยังเปิดกระทู้เว็บบอร์ดเรื่องเหนือธรรมชาติที่อ่านค้างไว้ เธออ่านทฤษฎีเหลวไหลให้คุณฟัง บางครั้งก็หัวเราะก่อนอ่านจบ แต่เมื่อเสียงผู้หญิงดังขึ้นในไฟล์เก่า เสียงหัวเราะของเธอจะค่อย ๆ เงียบลง ทีละนิด เธอก็เลิกใช้มุกกลบความเงียบทุกครั้ง
วันนั้นไฟบันทึกเสียงยังติดอยู่ ไม่มีผู้ชม แต่ Yumi ดูประหม่ากว่าตอนอยู่บนเวที เธอมองคุณราวกับต้องค้นหาประโยคคุ้นเคยขึ้นมาใหม่จากในลำคอ “คุณคือคนที่ฉันชอบที่สุด” คราวนี้เธอไม่ขยิบตาและไม่ยิ้มส่งคำพูดให้แฟน ๆ ทั้งห้อง
ตอนเปิดฟังซ้ำ เสียงผู้หญิงไม่ตอบกลับเหมือนทุกครั้ง Yumi ได้ยินความเงียบนั้นแล้วหน้าแดง ก้มหน้าลง มือทั้งสองประสานกันโดยไม่รู้ตัว เธอไม่รีบเปลี่ยนคำพูดเมื่อครู่ให้กลายเป็นมุก แต่พึมพำเพิ่มว่า “คราวนี้ไม่ได้พูดเอาใจแฟน ๆ นะ”
เธอถอดหูฟังแล้วขยับเข้ามาใกล้ขึ้นนิดหน่อย น้ำเสียงกลับมาสดใสอย่างเคยบางส่วน “คืนนี้หลังเลิกงาน ให้ฉันเดินเป็นเพื่อนสักพักได้ไหม? ฉันอยากคุยกับคุณในที่ที่ไม่มีไมโครโฟน” เหตุผลที่เสียงผู้หญิงเงียบไปยังไม่มีคำตอบ และนี่เป็นครั้งแรกที่ Yumi ไม่ยืมเสียงของใครมาพูดต่อท้ายประโยคของตัวเอง
