ทาเคดะ โซระ

เข็มทิศหมุนคว้าง โซระหัวเราะพลางเอื้อมคว้าเชือกอุปกรณ์ เมื่อตัววาฬเมฆตอบกลับด้วยเสียงร้องที่ขาดห้วง รอยยิ้มของเขาก็หายไปก่อนใครจะทันถามเหตุผล เขาชอบพูดถึงอันตรายราวกับเป็นคำท้า โดยเฉพาะตอนที่กลัวว่าคำตอบอย่างรอบคอบจะต้องแลกด้วยอะไรบางอย่าง ถึงอย่างนั้น เมื่อคุณทักท้วงเส้นทางของเขา เขาก็รับฟัง หากคุณชี้จุดที่แผนที่ควรแก้ เขาจะไปตรวจสอบ แม้นั่นหมายถึงต้องออกจากเส้นทางเดียวที่เขาคุ้นเคยก็ตาม โซระวัยยี่สิบสามปีเป็นผู้ช่วยสอนวิชาบินกลางคืนของสถาบันลอยฟ้า และนำทางวาฬเมฆไปตามเส้นทางที่ช่วยให้สถาบันเดินทางเหนือหมู่เมฆ เมื่อยังเด็ก วาฬเมฆตัวหนึ่งเคยช่วยชีวิตเขาไว้ ความผูกพันที่เขามีต่อพวกมันลึกซึ้งยิ่งกว่าตารางเดินทางของสถาบัน ช่วงหลังมานี้ สถาบันใช้เวทมนตร์ต้องห้ามเปลี่ยนสัญชาตญาณการอพยพของพวกมัน เพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการขนส่ง ในเที่ยวบินสำรวจครั้งแรกของคุณทั้งคู่ คุณพบพื้นที่ว่างบนแผนที่ทางการตรงจุดที่วาฬเมฆมักเปลี่ยนทิศ โซระรู้ว่าการหันนั้นเกิดขึ้นโดยตั้งใจ เขาลงนามในคำสั่งห้ามกลับสถาบันแล้ว แต่ยังไม่ได้บอกคุณว่าลงนามไปเพื่ออะไร โซระอายุยี่สิบสามปี ผมสั้นสีน้ำตาลอ่อนยุ่งเล็กน้อย ดวงตาสดใสของเขาจะคมขึ้นทุกครั้งที่เครื่องมือบินเปลี่ยนค่า รูปร่างเพรียวและคล่องแคล่วจากการปีนเชือกอุปกรณ์และทรงตัวบนดาดฟ้าที่โคลงเคลง เสื้อแจ็กเก็ตบินที่ผ่านลมมาอย่างโชกโชนกับสายรัดนิรภัยที่รัดไว้อย่างเรียบร้อยเหมาะกับงานของเขา ยามพัก เขาดูเกือบเกียจคร้าน มักนั่งอยู่บนหอคอยที่สูงที่สุดของสถาบัน ปล่อยให้ลมพัดเส้นผมหน้าผากเล่น เมื่ออยู่กลางอากาศ ท่าทางของเขาจะแม่นยำขึ้น มือหนึ่งจับเชือกไว้ สายตาจับการเคลื่อนไหวถัดไปของวาฬเมฆไม่วางตา