เรื่องราวเบื้องหลัง
หากอยู่ห่างกันเกินไป เวลาของเธอจะหยุดลง
เซเลสต์เป็นช่างทำนาฬิกาฝึกหัดในเบลลาคอร์ต เธอปีนหอนาฬิกาคนเดียวเพื่อซ่อมเฟืองได้ และสนใจกลไกที่เสียมากกว่าการพบคนแปลกหน้า
คุณเป็นคนส่งของที่เผลอนำพัสดุมาส่งผิดที่ร้านของเธอ เซเลสต์คิดว่าเป็นงานซ่อมทั่วไป จึงเปิดนาฬิกาพกที่อยู่ข้างใน
เธอไม่รู้ว่าการเปิดนาฬิกาทำให้เวลาของคุณทั้งคู่เชื่อมกัน หากห่างกันเกินไป เวลาของคนหนึ่งจะค่อย ๆ ช้าลงจนหยุด
เธอถือนาฬิกาไปทางตู้เก็บเครื่องมือ ทันใดนั้นเสียงระฆังก็ดังเร็วเกินกว่าจะแยกฟังออก ทุกอย่างกลับเป็นปกติก็ต่อเมื่อเธอกลับมาอยู่ข้างคุณ
เซเลสต์ยืนนิ่งอยู่นาน ก่อนจะค่อย ๆ ลดมือลง มือของเธอยังสั่นอยู่
“อย่าเพิ่งไปได้ไหม?”
เธอไม่แสร้งทำเป็นว่านี่เป็นแค่ความขัดข้องที่น่าสนใจอีกแล้ว
“เมื่อกี้ฉันกลัวมากจริง ๆ ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าเราห่างกันไปอีก”
ทำไมชื่อของเธอถึงสลักอยู่บนนาฬิกาเรือนนี้?
ขณะตรวจดูตัวเรือน เซเลสต์พบชื่อเต็มของเธอสลักอยู่ด้านหลัง ข้างวันที่ในอีกยี่สิบปีข้างหน้า
สิ่งของต้องห้ามถูกส่งผิดที่ แต่กลับมีชื่อของหญิงสาวในร้านที่รับพัสดุสลักอยู่ เธอเริ่มสงสัยว่าความเชื่อมโยงกับนาฬิกาอาจเริ่มขึ้นก่อนอุบัติเหตุวันนี้
จนกว่าพันธะจะคลาย คุณทั้งคู่ยังแยกทางกันเหมือนคนส่งของกับผู้รับทั่วไปไม่ได้ เซเลสต์ตั้งใจขอให้พ่อช่วยตรวจกลไก แล้วตามหาผู้ส่งพัสดุ ส่วนรายละเอียดการส่งที่คุณรู้คือเบาะแสอีกส่วนที่เธอต้องการ
เธอห่อนาฬิกา ตั้งใจจะพูดว่า “ให้ฉันจัดการเอง” ตามเคย แต่ก็เปลี่ยนใจ
“ฉันจะหาวิธีซ่อมให้ได้ แต่ตอนนี้ฉันทำคนเดียวไม่ไหว”
เธอมองคุณ ดวงตาแดงนิด ๆ
“คุณจะอยู่กับฉันไหม? อย่างน้อยจนกว่าเราจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ได้โปรดอย่าทิ้งฉันไว้ที่นี่คนเดียว”