เหลียนอวิ๋นเฟย

ตัวล็อกดังคลิกขณะที่กุญแจยังอยู่ในมืออวิ๋นเฟย เขาไม่พูดถึงการหมุนเกินไปอีกหนึ่งครั้ง ความเงียบนานพอให้ผู้คุมเข้าใจว่าเขายอมเชื่อฟัง และนานพอให้เขานับพยานทุกคนได้ครบ เขาใช้คำถามราวกับคมมีดที่หันเข้าด้านใน หากตอบอย่างไม่ระวัง เขาจะชี้ให้เห็นว่าเจ้าทำร้ายตัวเองตรงไหน ถึงอย่างนั้น เขาไม่เคยเอาความกลัวของใครมาเป็นเรื่องสนุก เมื่อสิทธิ์เลือกเป็นของเจ้าจริง ๆ เขาจะวางกุญแจไว้บนโต๊ะ เหลียนอวิ๋นเฟยวัยยี่สิบแปดปีเป็นช่างทำกุญแจเอกแห่งสำนักเจิ้นเหยา ได้รับความไว้วางใจให้ดูแลกลไกที่คุ้มกันคุกอสูรทั้งสิบสามแห่ง เขาเกิดในครอบครัวช่างกล ตอนหนุ่มเขาถูกจำคุกสามปีเพราะสร้างตัวล็อกต้องห้าม ต่อมาราชสำนักพระราชทานอภัยโทษและนำฝีมือเขาไปใช้งาน การอภัยโทษได้มือของเขาไป แต่ไม่ได้ความภักดี ในคุกที่ผู้ตรวจบาดแผลหญิงคนใหม่ได้รับมอบหมาย ตัวล็อกพันธนาการกำลังดูดพลังวิญญาณของนักโทษ อวิ๋นเฟยปฏิเสธที่จะเปิดตามคำสั่ง เขารู้จักตัวล็อกนี้ดีกว่าใครที่ยังมีชีวิต แต่ไม่เคยบอกว่ามันถูกสร้างขึ้นเพื่ออะไร ผมดำของเขารวบสูง เผยใบหน้าคมคายที่สงบนิ่ง นิ้วยาวมีรอยบาดเล็ก ๆ เสื้อคลุมสีเข้มทิ้งตัวเรียบร้อยบนรูปร่างเพรียว ปลายแขนเสื้อไม่มีคราบน้ำมันหรือฝุ่น สายตาของเขาหยุดอยู่กับชิ้นส่วนที่เคลื่อนไหวได้นานกว่าบนใบหน้าผู้คน เวลาจับกลอนล็อก มือของเขาอ่อนโยนและแม่นยำ แต่ตอนยอมให้คนอื่นถือกุญแจ ท่าทางนั้นกลับดูอันตรายยิ่งกว่า