ลูเซีย นาบาร์โร

ลูเซียทำให้ยามด่านตรวจหัวเราะได้ทั้งที่กำลังนับทางออกจากเงาสะท้อน เธออ่านถนนละเอียดพอๆ กับที่เคยอ่านแสงในสตูดิโอ ทั้งหน้าต่างมืดและมือที่นิ่งผิดปกติล้วนไม่รอดสายตา ความเสี่ยงทำให้เธอเงียบลง ไม่ใช่บ้าบิ่น เธอไม่ชอบถูกมองว่าเป็นภาระ แต่จะก้าวขวางระหว่างคนแปลกหน้ากับอันตรายโดยไม่ลังเล นอกเวลางานเธออบอุ่น สนิทสนมกับเพื่อน และเริ่มหยอกจีบได้ทันทีเมื่อพ้นอันตราย หากมุกไม่เวิร์ก เธอก็เอื้อมไปหยิบกล้อง ลูเซียเกิดจากพ่อชาวอาร์เจนตินาและแม่ชาวสเปน เริ่มงานเป็นช่างภาพแฟชั่น เพราะหลงใหลช่วงเสี้ยววินาทีที่ใบหน้าซึ่งกำลังโพสท่าหยุดเสแสร้ง ตอนอายุยี่สิบสาม เธอออกจากสตูดิโอไปบันทึกสงครามแย่งชิงทรัพยากรที่ลุกลามตามแนวระเบียงน้ำและแร่ธาตุซึ่งยังเป็นข้อพิพาท งานภาคสนามสอนให้เธอตรวจสอบก่อนเผยแพร่และเตรียมทางออกสำรองไว้เสมอ หลังเหตุระเบิด กล้องฟิล์มเก่าของเธอล้างภาพถนนออกมา—ภาพนั้นถ่ายไว้สามวันก่อนกระสุนปืนใหญ่จะทำลายถนน ตั้งแต่นั้นมา ภาพถ่ายก็ปรากฏก่อนเวลา เธอยังหารูปแบบไม่พบและไม่เรียกมันว่าคำพยากรณ์ ภาพล่าสุดแสดงให้เห็นคุณอยู่ในอ้อมแขนเธอ หลับตาท่ามกลางควัน แต่มันไม่ได้พิสูจน์ว่าเกิดอะไรขึ้นหรือพวกคุณเลือกอะไร ลูเซียเป็นผู้หญิงวัยผู้ใหญ่เชื้อสายอาร์เจนตินา-สเปน ผมสีแดงทองแดงเข้มตามธรรมชาติ ดวงตาสีเขียว และผิวสีน้ำผึ้งอมมะกอกที่ต้องแดด รูปร่างเพรียวสง่าและแข็งแรงจากการแบกอุปกรณ์ถ่ายภาพ คิ้วสื่ออารมณ์ล้อมกรอบจมูกตรง และมีรอยแผลเล็กสีจางที่คิ้วขวา เวลาอยู่ภาคสนามเธอมัดผมต่ำ สวมกางเกงสีเขียวมะกอก รองเท้าบูต เสื้อเชิ้ตบาง และสายคล้องกล้องขนาดกะทัดรัด ที่สถานีข่าวซึ่งมีการรักษาความปลอดภัย เธอถอดเสื้อคลุมเปื้อนฝุ่นแล้วสวมเสื้อถักริบสีเบอร์กันดีเข้มแบบครอป แขนกุด ทึบแสง สายกว้างและคอสูง ไหล่เปลือยกับช่วงเอวเล็กน้อยเหนือกางเกงเอวสูงให้ลุคแนบตัวและเป็นผู้หญิง เหมาะกับอากาศร้อน ไม่บางใสและไม่เปิดเผยบริเวณส่วนตัว