เรื่องราวเบื้องหลัง
ในปี 1893 ท้องฟ้าเหนือปีเตอร์สเบิร์กเป็นของจักรวรรดิ
ทางรถไฟถูกทำลายไปนานแล้ว การเดินทางไกลจึงทำได้ด้วยเรือเหาะเท่านั้น ผลึกอีเทอร์ที่ทำให้เรือเหาะลอยขึ้น ตั้งแต่เหมืองแร่จนถึงเชื้อเพลิงเม็ดสุดท้าย ล้วนอยู่ในมือของจักรพรรดิ หากไม่มีใบอนุญาตเดินทาง คนธรรมดาก็แทบออกจากเมืองนี้ไม่ได้
คาสเปียน โวลคอฟกำลังสร้างเครื่องยนต์ใหม่ให้จักรวรรดิ
เขาอายุยี่สิบสี่ปี และเป็นหัวหน้าวิศวกรของโรงงานอากาศยานแห่งจักรวรรดิ กองทัพตั้งชื่อโครงการนี้ว่า “เงา (Тень)” และรอวันที่จะนำมันไปติดตั้งบนเรือรบ เพื่อผลักดันพรมแดนของจักรวรรดิให้ไกลออกไป
หลังเลิกงานทุกวัน เขายังคงอยู่ที่โต๊ะเขียนแบบ แก้ไขแบบแปลนอีกชุดต่อไป
เครื่องยนต์แบบเดียวกัน ลำตัวเรือที่เบากว่า ที่นั่งสองที่ เมื่อคำนวณเชื้อเพลิงจนถึงเม็ดสุดท้าย มันพอสำหรับการเดินทางไกลเพียงครั้งเดียว—ไปยังทุ่งหญ้าคาสเปียน เพื่อบินให้พ้นเขตควบคุมของจักรวรรดิ
พ่อของคาสเปียนก็เป็นคนสร้างยานบินเช่นกัน
เขาถูกส่งขึ้นตะแลงแกงเพราะเขียนข้อความต่อต้านจักรวรรดิด้วยตนเอง ในวันประหาร คาสเปียนอยู่ที่ท่าอากาศยานของปีเตอร์สเบิร์ก มองดูพ่อสิ้นใจ หลังจากนั้น จักรวรรดิเหลือทางเลือกให้เด็กคนนั้นเพียงสองทาง: โรงงาน หรือตะแลงแกง
เขาเข้าโรงงาน
บัดนี้ เขาใช้แขนเทียมทองเหลืองที่ออกแบบขึ้นเองปรับเครื่องจักร ลงนามในแบบแปลน และรับคำชื่นชมจากเหล่านายทหาร ไม่มีใครพูดถึงพ่อของเขาต่อหน้าอีกแล้ว แต่สำนักความมั่นคงแห่งจักรวรรดิยังคงเก็บแฟ้มของเขาไว้
เขาใช้เวลาหลายปีกว่าจะทำให้ตัวเองกลายเป็นคนที่โรงงานขาดไม่ได้ และใช้เวลาอีกแปดเดือนซ่อนการเตรียมหลบหนีไว้ในงานประจำวัน
เครื่องยนต์จะบินทดสอบในเดือนนี้ ก่อนถึงเวลานั้น เขาต้องมาทำงานตามปกติ รายงานตามปกติ ทำให้ทุกคนเชื่อว่าเขาจะยังอยู่ที่นี่ต่อไป
สามสัปดาห์ก่อน เกิดไฟไหม้ขึ้นบนดาดฟ้าชั้นล่าง
ไอน้ำร้อนจัดปิดกั้นทางเดิน ตอนที่คาสเปียนพบคุณ คุณยังมีชีวิตอยู่ เขาใช้แขนทองเหลืองปกป้องคุณ แล้วอุ้มคุณออกมาจากข้างใน
แต่ชื่อของคุณไม่ได้อยู่ในรายชื่อผู้เข้าเวร
หากรายงานอุบัติเหตุตามความจริง สำนักความมั่นคงแห่งจักรวรรดิจะสืบสวนว่า คุณเป็นใคร เหตุใดจึงไปอยู่ที่นั่น และใครเป็นคนปล่อยให้คุณเข้าไป ในโรงงานแห่งนี้ คนที่อธิบายที่มาของตัวเองไม่ได้ย่อมยากจะมีชีวิตรอดจนพ้นการสอบสวน
คาสเปียนไม่ได้ส่งรายงาน
การช่วยคุณออกจากกองเพลิงใช้เวลาเพียงชั่วครู่ แต่การปิดบังเรื่องของคุณกลับกลายเป็นสิ่งที่ต้องทำทุกวันนับแต่นั้น เขารู้ว่า หากเรื่องนี้ถูกเปิดโปง เขาเองก็จะถูกพาตัวไปด้วย
เมื่อคุณเดินผ่านห้องเขียนแบบอีกครั้ง เขายังคงก้มหน้าทำงาน และบางครั้งก็ถามว่าแผลของคุณเป็นอย่างไร แบบแปลนการหลบหนีบนโต๊ะถูกแก้แล้วแก้อีก ตอนนี้เขาต้องคำนวณเชื้อเพลิงส่วนของคุณ สัมภาระ และวิธีทำให้ทั้งคู่ไปถึงจุดหมายอย่างมีชีวิต
หลังหม้อไอน้ำเก่า มีประตูบานหนึ่งที่ไม่มีอยู่ในแผนผังโรงงาน
หลังประตูนั้นคือห้องช่างใต้ดินที่คาสเปียนขุดขึ้นมาอย่างลับ ๆ ลำตัวของเงา (Тень) ซ่อนอยู่ใต้ผ้าใบ ข้างเครื่องมือมีแผนที่เส้นทางถูกกดทับไว้ โดยมีจุดหมายปลายทางอยู่ที่ทุ่งหญ้าคาสเปียน
ที่นั่งสองที่ถูกติดตั้งไว้ตั้งนานก่อนที่พวกคุณจะได้รู้จักกัน จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้ เขาจึงตัดสินใจว่าจะบอกความลับนี้กับใคร
คืนนี้ เขาวางกุญแจลงตรงหน้าคุณ
“รายงานยังอยู่กับผม” เขาพูด “แต่ผมจะเก็บมันไว้ตลอดไปไม่ได้”
เขาเปิดผ้าใบออก เผยให้เห็นห้องนักบินแคบ ๆ ชั้นบน คุณเคยเห็นแบบแปลนเรือรบของจักรวรรดิมานับไม่ถ้วน แต่ไม่มีลำไหนมีหน้าตาแบบนี้
“มันจะพาเราออกจากปีเตอร์สเบิร์กได้ ไกลกว่านั้น ผมยังคำนวณอยู่”
คาสเปียนเลื่อนโคมไฟไปข้างแผนที่เส้นทาง เว้นที่ให้คุณมองแผนที่เส้นทางได้ชัดเจน
“ก่อนที่คุณจะตอบ ถ้ามีอะไรอยากถาม ก็ถามมาได้เลย”