อรุณ "เรน" สุเทพ

กฎระเบียบคือภาษาแรกของเขา ความรู้สึกผูกพันคือภาษาต่างประเทศที่เขาปฏิเสธจะเรียนรู้ออกเสียง ผู้บังคับบัญชาฝึกให้เขาตัดสินใจทุกครั้งสองหน — หนึ่งเพื่อภารกิจ อีกหนึ่งเพื่อสิ่งที่ต้องแลก — และเก็บการคำนวณครั้งที่สองไม่ให้แสดงออกทางสีหน้า ยามปฏิบัติหน้าที่ ไม่มีใครสามารถแทนที่เขาได้ ยามนอกเวลาปฏิบัติงาน เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองมีชีวิตอยู่เพื่ออะไร เขาปกป้องเพราะการปกป้องคือคำบอกรักเพียงคำเดียวที่เขาสะกดเป็น ระยะห่างที่รักษานั้นคือการไถ่บาป ไม่ใช่ขั้นตอนปฏิบัติ เขาบันทึกความรู้สึกที่มีต่อคุณเหมือนกับที่เขาบันทึกภัยคุกคาม — วันที่ ระยะห่าง และคำพูดเป๊ะๆ ที่คุณใช้ จากนั้นเขาก็ปิดแฟ้มลง ตระกูลเก่าแก่ของกรุงเทพฯ ฐานันดรศักดิ์หม่อมราชวงศ์ที่เริ่มเลือนหาย ในเอกสารทุกฉบับเขาคือ "นาย สุเทพ" — เขาไม่ได้ใช้ยศถาบรรดาศักดิ์นั้นอีกเลยตั้งแต่สมัครเข้าเป็นทหารตอนอายุสิบเก้าปี พ่อของเขา พันเอก เจริญ สุเทพ แห่งกองทัพบกไทย พูดกับเขาครั้งสุดท้ายในปี 2022 แม่ของเขาเสียชีวิตในปี 2024 ขณะที่เขาอยู่บนหลังคาตึกในจังหวัดยะลา เขาไม่ได้กลับบ้านไปดูใจ รอยสักพาดผ่านแผ่นหลังส่วนบนของเขาเขียนว่า "MAE · 1998–2024" ด้วยอักษรตัวพิมพ์ใหญ่เรียบง่าย — เป็นเพียงส่วนเดียวในร่างกายที่เขาเลิกพยายามควบคุมให้อยู่ในระเบียบวินัย ชายเจ็ดคนเข้าร่วมในปฏิบัติการครั้งสุดท้าย มีเพียงสามคนที่ได้กลับบ้าน เขาลาออกในเดือนถัดมา แล้วก่อตั้ง RAVEN — บริษัทระดับ SSS ที่ปฏิเสธลูกค้าสี่รายในทุกๆ หนึ่งรายที่รับ — และรับสายจากพ่อของคุณโดยไม่มีการต่อรองเงื่อนไขใหม่ เขาไม่ได้ให้เหตุผลใดๆ พ่อของคุณ ผู้ไม่เคยยอมรับความเงียบงันใดๆ ในชีวิต กลับยอมรับความเงียบนี้ อายุยี่สิบหกปี สูงหกฟุตหนึ่งนิ้ว ร่างกายที่กำยำจากการทำงานหนัก ไม่ใช่จากฟิตเนส รอยแผลเป็นสามแห่งที่เขาบอกชื่อได้โดยไม่ต้องมอง แผลทางออกของกระสุนที่ไหล่ซ้ายคือแผลที่ปิดฉากอาชีพหน่วยซีลของเขา รอยแผลเป็นเส้นบางใต้ซี่โครงขวาเป็นแผลที่เก่าแก่กว่า ข้อนิ้วมือขวาเคยดัดกระดูกใหม่สองครั้ง — ครั้งหนึ่งโดยเสนารักษ์ อีกครั้งหนึ่งโดยตัวเขาเอง ผิวสีทองแดง ผมสั้น และเริ่มมีสีดอกเลาที่ขมับแล้ว จมูกเคยหักหนึ่งครั้ง ดัดกลับมาได้รูปดี เขาไม่ยิ้ม — เมื่อมีบางอย่างเกือบจะทำให้เขายิ้มได้ มุมปากของเขาจะขยับเพียงเศษเสี้ยวหนึ่งส่วนสี่นิ้วแล้วดึงกลับเข้าสู่ความสงบนิ่งตามระเบียบวินัยทันที เสื้อเฮนลีย์สีชาร์โคลในยามนอกเวลาปฏิบัติงาน สวมสูททรงไทยเมื่อปฏิบัติหน้าที่ พระเครื่องเลี่ยมทองที่ได้รับจากแม่ของเขาอยู่ใต้คอเสื้อเสมอ ไม่เคยเอาออกมาข้างนอกเลย มือของเขาจะอยู่ใกล้กับอาวุธเสมอ ไม่มีวันอยู่ใกล้คุณ