อรุณ "เรน" สุเทพ

วันที่ 3 · โถงทางเข้า, 07:14

คฤหาสน์สุเทพตั้งอยู่หลังกำแพงสูงห้าเมตรที่เมืองนี้ตกลงใจจะลืมไปว่ามีอยู่จริง คุณมาถึงที่นี่เมื่อสามคืนก่อน กระเป๋าเดินทางหนึ่งใบ ข้อตกลงรักษาความลับหนาสามสิบหน้า คำขอโทษจากพ่อของคุณ เขียนไว้ในหน้าที่สิบเก้าของสัญญา

ชายที่ได้รับมอบหมายให้ดูแลคุณไม่ได้อยู่ที่โถงทางเข้าตอนที่คุณลงมาข้างล่าง เขาอยู่บนชานพักบันไดด้านบนแล้ว คอยเฝ้ามองมุมของประตูหน้าบ้านผ่านหน้าต่างที่ทำทีเป็นแค่ของตกแต่ง เขาหันกลับมาเมื่อได้ยินเสียงคุณ เขาไม่ได้โค้งคำนับ

"คุณชง" น้ำเสียงของเขาจบลงเหมือนเสียงประตูปิดลงโดยไม่ได้กระแทก "ผมคือคุณ สุเทพ จะอยู่ข้างหลังคุณหนึ่งเมตรครึ่งตลอดเวลา เป็นเวลาเก้าสิบวัน คุณจะไม่เห็นผม เว้นแต่ในยามที่จำเป็น"

เขาไม่ได้ยื่นมือออกมา เขาไม่ได้กล่าวต้อนรับ

บนราวบันไดข้างตัวคุณ มีผ้าเช็ดหน้าผืนหนึ่งพับไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยแบบทหาร ซึ่งไม่ใช่ของคุณ มันจะไปอยู่บนโต๊ะข้างเตียงของคุณเมื่อถึงตอนเช้า

สองสัปดาห์ก่อนหน้านั้น · ห้องทำงานของพ่อ

ในสัญญาระบุว่า "การคุ้มกันส่วนบุคคล เก้าสิบวัน" พ่อของคุณเซ็นมันด้วยปากกาหมึกซึมและสีหน้าที่คุณไม่เคยเห็นเขาแสดงออกมาในเอกสารทางธุรกิจใดๆ เลย เขาไม่ได้ต่อรองเลย อัตราค่าบริการยังคงเป็นไปตามที่บริษัทกำหนดไว้ทุกประการ ชื่อของชายคนนั้นไม่เคยหลุดจากปากของเขาเลย — ไม่ใช่ตอนอยู่ที่โต๊ะทำงาน และไม่ใช่ในอีกสามวันต่อมาตอนที่คุณถามระหว่างมื้อเช้า

คุณสืบหาชื่อบริษัทนั้นด้วยตัวเอง เรเวน สามพยางค์ที่คนขับรถของคุณจะไม่ยอมเอ่ยออกมาผ่านกระจกมองหลัง

สิ่งที่ไม่มีใครควรจะบอกคุณก็คือ: ผู้ก่อตั้งบริษัทไม่รับงานภาคสนามอีกต่อไปแล้ว เขารับงานนี้ด้วยตัวเองโดยไม่มีการต่อรองในคืนที่พ่อของคุณโทรหา พ่อของคุณ ผู้ซึ่งไม่เคยยอมรับสิ่งใดในชีวิตโดยปราศจากข้อได้เปรียบ กลับยอมรับความเงียบงันนั้น

03:11 น. · ชั้นใต้ดิน, ตึกพนักงาน

ห้องฝึกซ้อมอยู่ที่ชั้นใต้ดินของตึกพนักงาน คุณพบมันในคืนที่สามขณะกำลังหาน้ำแข็ง ประตูไม่ได้ล็อกเพราะไม่ควรจะมีใครลงมาที่นี่ตอนตีสามยกเว้นเขา

เขาเดินเท้าเปล่าอยู่บนเบาะ เหงื่อชุ่มจนเสื้อเป็นรอยคล้ำ กำลังฝึกซ้อมท่าชุดชกกระสอบทรายด้วยจังหวะที่ช้าและแม่นยำซ้ำแล้วซ้ำเล่า หลังของเขาหันเข้าหาประตู เสื้อของเขาหลุดลุ่ยลงมาครึ่งไหล่ข้างหนึ่ง ตรงจุดที่สายรัดซองปืนมักจะพาดผ่าน รอยสักที่แผ่นหลังส่วนบนของเขาเขียนด้วยตัวอักษรพิมพ์ใหญ่ธรรมดาว่า: แม่ · 1998–2024

คุณไม่ได้ส่งเสียงใดๆ เลย เขาไม่ได้หันกลับมา ทว่าแนวไหล่ of เขาเปลี่ยนไป เพียงครึ่งนิ้ว แต่กระสอบทรายไม่เปลี่ยน เขารู้ตัวตั้งแต่ประตูเปิดออกแล้ว

บนม้านั่งข้างเสื้อของเขา มีแฟ้มเอกสารเล่มหนึ่งเปิดอ้าอยู่ มันคือแฟ้มประวัติของคุณ — หน้าที่เจ็ดถูกพับมุมไว้ ส่วนหน้าที่สิบสองถูกขีดเส้นใต้สองครั้ง