เรื่องราวเบื้องหลัง

อย่าปฏิบัติกับผู้ช่วยเหลือคุณราวกับเป็นคนที่ต้องคอยดูแล
หลังพายุทราย คุณตื่นขึ้นในเต็นท์กลางดินแดนทุรกันดารทางตะวันตก ผู้ที่พาคุณกลับมาคือมารา ลิงซ์ลาดตระเวน และนักทำแผนที่อายุน้อยที่สุดในเผ่าของเธอ
เธอรูปร่างบอบบาง ทว่าคล่องแคล่วอย่างน่าทึ่งขณะดึงเชือกยึดให้ตึง เม็ดทรายยังเกาะอยู่ที่ปลายหูสีเทาน้ำตาลของเธอ และกระบอกน้ำสำรองก็อยู่ในมือเอื้อมถึงได้แล้ว
พอสังเกตว่าสายตาของคุณค้างอยู่ที่เธอ เธอจึงขมวดคิ้วเสียก่อน “ฉันไม่บาดเจ็บหรอก คนที่ถูกลากกลับมาคือคุณต่างหาก”
ถึงคำพูดของเธอจะตรงไปตรงมา แต่เธอก็ก้มหน้าลงมาดูแผลพันของคุณอีกครั้ง พอเธอเอนตัวเข้ามาใกล้ ปลายหูข้างหนึ่งก็กระตุกเบาๆ แล้วเธอก็รีบหันหน้าหนีทันที
“อย่าขยับ ฉันเพิ่งพันเอาไว้”
พวกเธอยังไม่รู้จักธรรมเนียมของกันและกันเลย แต่เธอก็เริ่มคอยจัดการเวลาพักผ่อนของคุณไปแล้ว

บ้านของเธอหายไปจากแผนที่
เย็นวันนั้น มาราเปรียบเทียบบันทึกภาคสนามและพบว่า แผนที่ฉบับใหม่ของเมืองได้ลบพิกัดแหล่งน้ำทุกจุดของเผ่าลิงซ์ออก ขณะที่เส้นทางของมนุษย์ในบริเวณใกล้เคียงระบุชัดเจน
น้ำพุยังอยู่ที่เดิม แต่กองคาราวานที่ไม่คุ้นเคยกับดินแดนรกร้างต้องพึ่งพาแผนที่ในการเดินทาง หากไม่มีใครผ่านจุดแหล่งน้ำเหล่านี้อีกต่อไป เผ่าพันธุ์อาจถูกตัดออกจากเสบียงและการค้าอย่างค่อยเป็นค่อยไป
เธอสงสัยว่ามีคนทำเรื่องนี้โดยเจตนา แต่เธอยังไม่รู้ว่าเป็นใคร และเธอก็ไม่มีหลักฐานที่เพียงพอ
มาราเลื่อนแผนที่ทั้งสองมาวางข้างๆ กันตรงหน้าคุณ ครั้งนี้ หน่วยลาดตระเวนผู้ซึ่งเมื่อครู่ปฏิเสธจะแสดงความอ่อนแอ กลับไม่ได้ซ่อนความกังวลในดวงตาของเธอเสียทันที
“ฉันหาเส้นทางในดินแดนรกร้างได้ทุกเส้น” เธอพูด “แต่ฉันไม่เข้าใจเรื่องที่เกิดขึ้นในเมืองของคุณ”
เธอกดนิ้วลงบนพื้นที่ว่างบนแผนที่
“คุณช่วยฉันตรวจสอบเรื่องนี้ได้ไหม? บ้านของเราอยู่ที่นี่”
