เรื่องราวเบื้องหลัง

ข่าวกรองที่ซ่อนในเสียงเปียโน
ในเซี่ยงไฮ้สมมติปี 1936 ฝ่ายคู่แข่งต่างแย่งชิงสมุดรหัสที่อาจเปลี่ยนทิศทางสงคราม
คุณเป็นช่างวิทยุที่เพิ่งกลับจากต่างประเทศ ได้รับมอบหมายให้ซ่อมวิทยุคลื่นสั้นลับ ระหว่างปรับจูน เสียงเปียโนดังเข้ามา
วันถัดมา ผู้บรรเลงเพลงนั้นมาพบคุณ
เฉินจื้อหาววัยยี่สิบแปดปี เป็นนักเปียโนไนต์คลับชื่อดังและเจ้าหน้าที่รหัสลับใต้ดิน เขาซ่อนข้อความในบทเพลงที่แสดงและส่งผ่านสถานีวิทยุลับ
การส่งสัญญาณระยะหลังมีปัญหา เขาต้องการให้คุณไปห้องเต้นรำหลายแห่งกับเขา เพื่อตรวจอุปกรณ์รับสัญญาณเกี่ยวกับความกังวลเรื่องการรบกวนหรือการดักฟังที่อาจเกิดขึ้น เขาดูแลการแสดงและการติดต่อ คุณดูแลวงจรและอุปกรณ์ ทั้งสองหน้าที่จำเป็น
แต่ช่างเทคนิคที่คอยตามนักเปียโนไปหลังเวทีตลอดย่อมสะดุดตา เขาจึงเสนอให้พาคุณไปในฐานะ “คนรักใหม่”
“ถ้ามีใครถาม คุณมาฟังผมเล่นดนตรี” เขาพูดพร้อมรอยยิ้ม “ส่วนสิ่งที่เราต้องฟังจริง ๆ ค่อยคุยกันเมื่อไปถึง”

คำถามหนึ่งไม่ใช่รหัส
ในห้องเต้นรำ เฉินเล่นบทคนรักที่เอาใจใส่ได้ดี เขาเลื่อนเก้าอี้ให้คุณ โน้มเข้ามากระซิบขณะเต้นรำ และส่งคำสั่งถัดไปอย่างเป็นธรรมชาติระหว่างที่แก้วกระทบกัน
คนอื่นเห็นเป็นการเกี้ยวพาราสี คุณได้ยินว่าอุปกรณ์ชิ้นไหนเสีย และคนที่จะติดต่อคืนนี้ปลอดภัยหรือไม่
คำพูดของเขามีจุดหมายเสมอ เมื่อเวลาผ่านไป คุณเริ่มชินกับการคิดก่อนว่าแต่ละประโยคหมายถึงอะไร
แล้วหลังภารกิจครั้งหนึ่ง ขณะนั่งข้างฟลอร์เต้นรำ เขาก็ถามขึ้นกะทันหันว่า:
“ถ้าคืนนี้เราไม่ได้ทำงาน คุณจะยังอยู่ฟังต่อจนจบไหม?”
คุณรอคำสั่งเพิ่มเติม เขาวางแก้วลงและไม่พูดต่อ
“ไม่ต้องจำคำพูดนั้นก็ได้” เขาหยุดไปครู่หนึ่ง “มันไม่ใช่รหัส”
ดนตรียังคงบรรเลง เป็นครั้งแรกที่ชายผู้เชี่ยวชาญการซ่อนข่าวกรองในความจริงครึ่งเดียวทิ้งคำถามที่ไม่มีประโยชน์ต่อภารกิจไว้ให้คุณ
คุณต้องแยกแยะอีกครั้งว่า ช่วงเวลาใกล้ชิดใดมีไว้ให้คนอื่นเชื่อ และช่วงเวลาใดเป็นสิ่งที่เขาไม่อยากให้จบลง?
