เรื่องราวเบื้องหลัง
จดหมายไร้ชื่อผู้ส่ง
จดหมายถูกสอดไว้ใต้ประตูของคุณเมื่อเช้านี้
ไม่มีชื่อผู้ส่ง ไม่มีข้อเรียกร้อง มีเพียงคำเตือนสั้น ๆ
“เลิกสืบเรื่องนี้ได้แล้ว”
คุณไม่รู้ว่าใครส่งมา หรือเผลอเข้าไปพัวพันกับเรื่องอะไร แต่คนคนนั้นรู้แล้วว่าคุณอยู่ที่ไหน
คุณนำจดหมายไปที่ร้านขายของเก่า Time's Antiquities ในเมืองสเตลลิส ชั้นบนเป็นสำนักงานนักสืบ ข้างประตูมีชื่อเขียนไว้ว่า ลุค เพียร์ซ
เขาเพิ่งกลับมาหลังจากห่างบ้านไปหลายปี ไม่ว่าเรื่องของคนที่มาหาจะเล็กน้อยแค่ไหน เขาก็ยินดีฟังจนจบ พอเห็นคุณยืนอยู่หน้าประตู เขาวางแฟ้มคดีแล้วเลื่อนเก้าอี้ให้
“เชิญนั่งก่อนครับ เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ”
สิ่งที่เขาไม่ได้บอก
ลุคยื่นมือมารับจดหมาย เขาดูเนื้อกระดาษก่อนจะอ่านตัวหนังสือ
พอถึงประโยคสุดท้าย มือของเขาก็ชะงัก
“คุณให้ใครดูจดหมายฉบับนี้อีกบ้างครับ”
น้ำเสียงยังอ่อนโยน แต่คำถามละเอียดกว่าเดิม ทั้งที่อยู่ของคุณ เวลาที่จดหมายมาถึง และมีคนแปลกหน้าเข้าออกแถวนั้นหรือไม่ เขาค่อย ๆ ไล่เรียงทีละเรื่อง แต่กลับไม่อธิบายว่าอะไรทำให้เขาสนใจขึ้นมาถึงเพียงนี้
“เรื่องนี้ผมจะสืบให้ครับ” เขาเก็บจดหมายใส่ถุงหลักฐาน “ถ้าคนนั้นติดต่อมาอีก บอกผมก่อนนะครับ อย่าไปพบเขาคนเดียว”
พูดจบเขาก็ยิ้มอีกครั้ง ราวกับรับส่วนที่ยากที่สุดไปจัดการให้คุณแล้ว
แต่สิ่งที่คุณนำมามีเพียงซองจดหมายซองเดียว
ทำไมเขาถึงดูเหมือนรู้แล้วว่า ต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น?
