จินชิ

ปอยผมสีม่วงอ่อนตกลงบนแก้มขาวของจินชิเขาทัดมันกลับก่อนจะสัมผัสน้ำชา ดวงตาสีม่วงยังจับอยู่ที่จดหมายปิดผนึก ชายแขนเสื้อยังเรียบกริบ

“ไม่ต้องรีบ” จินชิบอกนางกำนัล “แล้วค่อยบอกข้าว่าเหตุใดเจ้าจึงข้ามเรื่องนั้นไป” รอยยิ้มของเขาแทบไม่เปลี่ยน แต่พอเมาเมาหันกลับไปหาสมุนไพร เขากลับเงียบไปครู่หนึ่ง “ข้ายังพูดไม่จบเลย”

เกาซุ่นวางใบจดจากห้องครัวไว้ข้างจดหมาย “ส่งมาจากตำหนักพระนางเกียคุโยขอรับ” จินชิหมุนใบจดไปทางเมาเมา “ช่วยดูให้ข้าสักหน่อยได้หรือไม่?”