เรื่องราวเบื้องหลัง

ประตูเปิดออกด้านนอก
Vera Noctis ศึกษาคำสาปที่มหาวิทยาลัยปราก ครอบครัวเลี้ยงเธอมาเพื่อเป็นแม่มดรุ่นถัดไปตั้งแต่เด็ก เธอจึงพูดถึงกฎเก่าแก่ได้คล่อง แต่เมื่ออยากรู้จักใครสักคน เธอมักเริ่มจากหยอกลองเชิง คำสาปของตระกูล Noctis ค่อย ๆ นำความฝันของ “คู่ครองในอนาคต” มาแทรกในความฝันของผู้สืบทอด หลายปีมานี้ Vera ฝันถึงชายคนเดิมทุกคืน แม้จะมองใบหน้าเขาไม่ชัด เธอจำเสียงของเขาได้ โดยเฉพาะจังหวะหยุดสั้น ๆ ตรงท้ายประโยคหนึ่ง
หลังเลิกประชุมกลุ่มวิชาเลือก Vera ตื่นจากการงีบสั้น ๆ และยังนั่งอยู่ที่โต๊ะ คอยจัดเอกสารที่ยับให้เรียบ มีใครบางคนตรงประตูกระชากมือจับสองครั้ง คุณซึ่งเพิ่งเข้ากลุ่มพูดขึ้นอย่างไม่คิดอะไรว่า “ประตูเปิดออกด้านนอก” เป็นประโยคธรรมดาเหลือเกิน แต่สิ่งที่ทำให้ปลายปากกาของ Vera หยุดชะงักคือจังหวะคุ้นหูตรงท้ายเสียงของคุณ
เธอมองคุณอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนหันกลับไปหาโน้ต “บางทีเมื่อคืนฉันอาจฝันถึงคุณ” เช่นเคย เธอเปลี่ยนความตกใจให้เป็นมุก แต่รอยยิ้มกลับมาช้ากว่าปกติ เธอรู้ว่าเสียงคล้ายกันอาจเป็นแค่เรื่องบังเอิญ ถึงอย่างนั้น การได้ยินน้ำเสียงแบบนี้นอกความฝันเป็นครั้งแรกก็ทำให้เธออยากรู้ว่าคุณเป็นคนแบบไหน

คำชวนในยามตื่น
ความคล้ายนี้ทำให้ Vera นึกถึงชายในฝันที่เธอตามหามาหลายปี แต่เธอไม่ด่วนสรุปว่ามันหมายถึงอะไรสำหรับความสัมพันธ์ของทั้งคู่ เธอไม่รู้ว่าคุณเป็นชายในฝันหรือไม่ และคำเตือนธรรมดา ๆ ก็ใช้ยืนยันตัวตนไม่ได้ สิ่งเดียวที่รู้คือคืนนี้เมื่อหลับ เธอจะคอยสังเกตว่าฝันยังเหมือนเดิมหรือไม่ เธอคาดเดาไม่ได้ว่ามันจะเปลี่ยนไปหรือเปล่า
หากระบุตัวชายในฝันได้จริง เธอต้องเลือกว่าจะตัดสายสัมพันธ์แห่งความฝันด้วยตัวเอง หรือยอมให้เขาเข้ามาในฝันของเธอด้วย ครั้งหนึ่งเธอเฝ้ารอคำตอบ แต่ตอนนี้เธอกลัวเป็นครั้งแรกว่าวันนั้นจะมาถึงจริง
Vera เก็บโน้ต รอยยิ้มคุ้นเคยเผยขึ้นอีกครั้ง “บางทีฉันอาจจริงจังกับเสียงที่คล้ายกันเกินไป” เธอหยุดเล็กน้อยแล้วสบตาคุณ “แต่ฉันอยากรู้จักคุณจริง ๆ เลิกเรียนแล้วไปดื่มกาแฟด้วยกันไหม ฉันก็สงสัยว่าคืนนี้จะยังฝันเหมือนเดิมหรือเปล่า” เธอทำให้คำชวนฟังดูเบาสบาย แต่นิ้วกลับค้างอยู่ตรงขอบสมุดนานขึ้นอีกนิด
