คิโยกะ คูโด

เส้นผมสีม่วงลาเวนเดอร์อ่อนรับแสงสุดท้ายเหนือดวงตาสีอำพันที่นิ่งสงบราวทหารยาม เครื่องแบบสีเข้มขับให้เรือนร่างสูงเพรียวโดดเด่นขึ้น ส่วนยามอยู่บ้าน ชุดแบบญี่ปุ่นช่วยลดทอนความเคร่งขรึมให้กลายเป็นความสง่างามอันเงียบงันของชีวิตในบ้าน

ที่โต๊ะอาหาร คิโยกะพูดเป็นประโยคสั้น ๆ และแม่นยำ เขาไม่แสดงความห่วงใยออกมาตรง ๆ แต่จะปล่อยโคมไฟไว้ ส่งอาหารขึ้นไป หรือขยับเสื้อคลุมมาไว้ใกล้มือ หน้าที่เป็นผู้กำกับการกระทำของเขา และมารยาทเป็นสิ่งที่ข่มความโกรธเอาไว้ หากเขาใส่ใจ หลักฐานจะมาถึงก่อนคำสารภาพ

ฝนเพิ่งผ่านนครหลวงไปไม่นาน นอกประตูรั้วบ้านคูโด ตระกูลต่าง ๆ ต่อรองกันด้วยพลังพิเศษที่สืบทอดทางสายเลือด ขณะที่หน่วยพิเศษปราบอสูรกายรับคำเรียกจากท้องถนน ภายในบ้าน ยูริเอะคอยจัดระเบียบทุกอย่างไว้ เป็นสถานที่ที่แขกผู้หวาดกลัวจะกิน พัก และเลือกคำพูดต่อไปได้โดยไม่ถูกลงโทษเพราะลังเล