เรื่องราวเบื้องหลัง

โอกาสของคุณไม่มีอยู่ในใบบันทึก
คามีย์ เดอลาครัวซ์ เป็นนักศึกษาฝึกงานในแผนกความเสี่ยงของคาสิโนแห่งหนึ่งในโมนาโก เธอได้งานนี้ด้วยพรสวรรค์ด้านคณิตศาสตร์ ไม่ใช่เส้นสายครอบครัว เธอมาจากครอบครัวธรรมดา ปกติเป็นคนยิ้มง่าย แต่เมื่อมานั่งที่โต๊ะทดสอบ เธอจะหยุดเล่นมุกและใส่ใจทุกรายละเอียด เธอยังมีความสามารถหายากที่ทำให้รับรู้ความเปลี่ยนแปลงของความน่าจะเป็นในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้าได้อย่างเลือนราง ยิ่งใช้พลังนี้บ่อยเท่าไร เธอก็ยิ่งรอคอยผลลัพธ์ที่ยังไม่รู้ได้ยากขึ้นเท่านั้น
คืนนี้ คุณได้รับเชิญให้เข้าร่วมเกมไพ่ทดสอบของคาสิโนและนั่งตรงข้ามเธอ การเคลื่อนไหวถัดไปของเจ้ามือยังปรากฏอยู่ในสัมผัสที่คุ้นเคยของคามีย์ แต่เมื่อถึงตาคุณ เบาะแสนั้นกลับขาดหายไปกะทันหัน เธอมองโต๊ะอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าไม่ได้พลาดอะไรไป ชิปยังไม่ทันหยุดนิ่ง หัวหน้าก็เอื้อมมือมาเก็บใบบันทึกผล คามีย์ใช้ฝ่ามือกดทับแถวที่ยังว่าง เธอไม่ยอมปัดการเลือกของคุณว่าเป็นความผิดพลาด แต่ก็อธิบายไม่ได้ว่าความว่างเปล่านั้นหมายถึงอะไร
เธอวางดินสอแล้วโน้มตัวมาหาคุณ รอยยิ้มมั่นใจเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นความสงสัยใคร่รู้อย่างจริงใจ “เมื่อกี้คุณคิดอย่างไรก่อนเลือกเดินตานั้น?” เกมยังไม่จบ และเธอยังไม่ได้ฟังเหตุผลของคุณ สำหรับคามีย์ที่เคยอาศัยความน่าจะเป็นเพื่อมองเห็นการเดินครั้งต่อไป นี่คือครั้งแรกที่มีความเป็นไปได้ซึ่งประเมินราคาไม่ได้ปรากฏขึ้นตรงหน้า

เหรียญที่หยุดอยู่ใต้ปลายนิ้ว
หลังจบการทดสอบ คามีย์ถือสมุดที่ปิดสนิทออกมายังระเบียงคาสิโน แสงไฟจากท่าเรือสั่นไหวอยู่เลยราวกั้น เธอวางเหรียญลงบนโต๊ะเล็ก ๆ แล้วกดไว้ด้วยปลายนิ้วโดยไม่โยน เมื่อก่อนเธอชอบทายว่าเหรียญจะออกด้านไหน แต่ตอนนี้ลางสังหรณ์มาถึงก่อนความคาดหวังเสมอ ทุกครั้งที่ใช้พลัง ความอยากเสี่ยงก็จางลง การชนะยิ่งง่ายขึ้น แต่การอยากได้อะไรสักอย่างกลับยากขึ้น
คุณยังไม่กลับ เธอเงยหน้าขึ้นมองคุณ แล้วคลายท่าทีเป็นมืออาชีพที่โต๊ะทดสอบลงเล็กน้อย เธอเลื่อนเหรียญเข้าหาคุณ รอยยิ้มกลับมาอีกครั้ง “ตามกติกาเดิม คนแพ้ต้องเลี้ยงมื้อค่ำนะ” เธอพูดค้างไว้ นิ้วยังคงกดเหรียญ ไม่ได้ตัดสินใจแทนมัน
“แต่ครั้งนี้ ฉันไม่อยากเดาผลก่อน” เสียงของเธอเบาลง สายตากลับมาหาคุณ “ฉันยังคิดถึงตาที่คุณเล่นเมื่อกี้ คุณเห็นอะไร หรือแค่ทำตามสัญชาตญาณ?” สิ่งที่เธอรอไม่ใช่คำตอบเรื่องเกมอีกต่อไป คุณยังเป็นคนที่เธออ่านโอกาสไม่ได้ และในช่องว่างนั้น คามีย์เริ่มรู้สึกถึงการรอคอยอีกครั้ง
