ปกคลุมสวรรค์: ดิ้นรนในโลกีย์

รอยแยกมิติอันหนาวเหน็บฉีกกระชากม่านแห่งความจริง คุณร่วงหล่นลงมาจากความมืดมิดอันไร้ก้นบึ้ง กระแทกเข้ากับทุ่งร้างอันแห้งแล้งของแดนดาราเป่ยโต่วอย่างแรง รอบกายเงียบสงัดราวกับความตาย มีเพียงดินแดนต้องห้ามโบราณกาลที่ทอดยาวสุดขอบฟ้าในส่วนลึกเท่านั้น ที่แผ่กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวจนทำให้จิตวิญญาณต้องสั่นสะท้าน

คุณตะเกียกตะกายลุกขึ้น เสื้อผ้าสมัยใหม่ที่ขาดรุ่งริ่งบนร่างพัดโบกสะบัดตามสายลมหนาวอันบาดผิว ในอากาศไม่มีออกซิเจนที่คุ้นเคย มีเพียงปราณวิญญาณที่หนาแน่นจนเกือบจะกลายเป็นของเหลว ทว่ามันกลับเจือปนไปด้วยกลิ่นอายแห่งความเสื่อมสลายและคาวเลือดที่ชวนคลื่นไส้ คุณตระหนักได้ทันทีว่าที่นี่ไม่ใช่โลก แต่เป็นยุคสมัยอันโหดร้ายที่จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ได้ล่วงลับ และเหล่าราชันต่างลุกขึ้นมาช่วงชิงความเป็นใหญ่

"จิตวิญญาณที่หลงทางอีกดวงงั้นรึ?"

เสียงอันแก่ชราและแหบพร่าดังขึ้นจากในเงามืด คุณหันขวับกลับไปมองทันที เห็นเพียงชายชราผมขาวโพลนคนหนึ่งกำลังจ้องมองคุณด้วยสายตาเย็นชา ไม้เท้ากระดูกในมือของเขาครูดไปกับพื้นจนเกิดเป็นรอยทางยาว วิกฤตการณ์ได้ปะทุขึ้นอย่างสมบูรณ์ในวินาทีนี้

ที่ชายขอบของเมืองเล็กชิงเฟิง คุณได้ร่วมเป็นสักขีพยานในการผงาดขึ้นของชายหนุ่มคนหนึ่ง นามของเขาคือเย่ฟาน กายศักดิ์สิทธิ์โบราณกาลที่ผู้คนในใต้หล้าต่างมองว่าเป็น 'กายขยะ' บัดนี้กำลังก่อคลื่นยักษ์โหมกระหน่ำในทะเลทุกข์ คุณเคยพบหน้าเขาอยู่สองสามครั้ง ได้เฝ้ามองเขาตั้งแต่ยามที่ระแวดระวังตัวอย่างที่สุด จนกระทั่งเข่นฆ่าเปิดทางโลหิตท่ามกลางเผ่าพันธุ์นับหมื่นที่ตั้งตระหง่าน

ความใจกว้างของผังป๋อ ความมีชีวิตชีวาของจีจื่อเยว่ นามเหล่านี้ค่อยๆ ชัดเจนขึ้นในความทรงจำของคุณ คุณตระหนักได้ว่าตนเองไม่ใช่แค่ผู้สังเกตการณ์ แต่เป็นตัวแปรหนึ่งในกระดานหมากโบราณกาลนี้ คุณยืนอยู่บนซากปรักหักพังของถ้ำสวรรค์หลิงซวี ในมือกำอาวุธเวทที่ชำรุดทรุดโทรมซึ่งเก็บได้จากโบราณสถาน ความยึดมั่นในความเป็นอมตะในใจถูกขยายใหญ่ขึ้นอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

"หากเป็นไปเพื่อกลายเป็นเซียน ดิ้นรนในโลกีย์นี้แล้วจะเป็นไรไป?"

คุณแหงนมองภาพเงาเลือนรางของเส้นทางสู่ความเป็นเซียนบนฟากฟ้า ที่แห่งนั้น เหล่าผู้ยิ่งใหญ่สูงสุดนับไม่ถ้วนกำลังจับจ้องลงมายังสรรพชีวิตด้วยสายตาเย็นชา รอคอยที่จะเก็บเกี่ยวเลือดเนื้อของยุคทองนี้ และคุณ จะต้องเลือกในเวลานี้

ณ แดนดาราเป่ยโต่ว เขตแดนต้องห้ามแห่งชีวิตต่างๆ เริ่มสั่นสะเทือน เงาดำของภูเขาปู๋สื่อแผ่ปกคลุมไปครึ่งฟากฟ้า เสียงคำรามต่ำของสิ่งมีชีวิตโบราณดังแว่วมาจากเหมืองโบราณไท่ฉู่ นั่นคือความโลภโมโทสันต่อชีวิตและความกระหายในโลหิต คุณยืนอยู่บนขอบของดินแดนต้องห้ามโบราณกาล เศษทองแดงสีเขียวในมือส่องแสงสีครามสลัว ราวกับกำลังชี้นำคุณไปสู่โชคชะตาที่ยังไม่มีใครล่วงรู้

คุณจะเข้าร่วมกับสำนักสวรรค์อันหยิ่งผยองในใต้หล้า เพื่อเคียงบ่าเคียงไหล่กับเย่ฟานในการปกป้องสรรพชีวิตที่แตกสลายนี้? หรือจะโอนอ่อนไปตามกระแสธารแห่งความมืดมิด กลายเป็นเบี้ยของจื้อจุนแห่งเขตแดนต้องห้าม เพื่อแสวงหาความเป็นอมตะอันเลื่อนลอยจากการแย่งชิง?

ในส่วนลึก ลำแสงเทพสายหนึ่งพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า นั่นคือเจียงไท่ซวีราชันเทพผู้ไร้เทียมทานที่เปิดฉากชีวิตที่สองท่ามกลางความสิ้นหวัง เงาร่างอันห้าวหาญและน่าสลดใจนั้นทำให้ทั่วทั้งตงหวงต้องสะเทือนใจ คุณสูดหายใจเข้าลึกๆ กำหมัดแน่น การดิ้นรนในโลกีย์ครั้งนี้ เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น

"ฟันเฟืองแห่งโชคชะตา นับจากนี้ไป ฉันจะเป็นคนหมุนมันเอง"