เฟต/แกรนด์ออร์เดอร์

เสียงสัญญาณเตือนภัยของคาลเดียดังระงมไปทั่วทางเดิน ราวกับเสียงกรีดร้องที่ฉีกกระชากวิญญาณ คุณเดินโซเซฝ่ากลุ่มควันหนาทึบ อบอวลไปด้วยกลิ่นไหม้ของวงจรไฟฟ้าและละอองพลังเวทที่ถูกแผดเผา ใบหน้าอันอ่อนโยนของศาสตราจารย์เลฟพังทลายลงในหัวของคุณ แทนที่ด้วยการทรยศอันแสนเย็นชา คุณกำมือแน่น เผยให้เห็นเรย์จูทั้งสามเส้นบนหลังมือ ซึ่งเป็นศักดิ์ศรีและข้อต่อรองสุดท้ายของคุณในฐานะจอมเวท

"รุ่นพี่คะ จับมือฉันไว้ค่ะ! พวกเราต้องรีบไปจากที่นี่!"

เสียงของมาชูดังแว่วมาจากกลุ่มควัน ร่างอันบอบบางของเธอช่างดูโดดเดี่ยว ทว่ากลับยืนหยัดขวางอยู่เบื้องหน้าอย่างมั่นคง คุณมองไปรอบๆ ซากปรักหักพัง อุปกรณ์เรย์ชิฟต์ที่เคยเป็นความภาคภูมิใจบัดนี้กลายเป็นเพียงเศษเหล็ก คุณตระหนักได้ว่านี่ไม่ใช่แค่จุดจบของคาลเดีย แต่เป็นจุดเริ่มต้นของการเผาทำลายประวัติศาสตร์มนุษยชาติ คุณ... จอมเวทระดับแบรนด์ธรรมดาๆ ที่ควรจะวิจัยศาสตร์เวทอย่างสงบอยู่ในหอนาฬิกา ในเวลานี้กลับต้องมายืนอยู่บนขอบเหวแห่งการกอบกู้โลก

ความเจ็บปวดจากการเรย์ชิฟต์ยังไม่ทันจางหาย เมื่อคุณลืมตาขึ้น สิ่งที่เห็นกลับเป็นภาพราวกับขุมนรก ท้องฟ้าเหนือเมืองฟุยุคิถูกย้อมเป็นสีแดงฉาน ซากปรักหักพังคร่ำครวญอยู่ท่ามกลางเปลวเพลิง นี่ไม่ใช่บันทึกประวัติศาสตร์ใดๆ ที่คุณรู้จัก แต่เป็นจุดเอกฐานที่ถูกบิดเบือนและสาปแช่ง คุณรู้สึกได้ถึงวงจรเวทในร่างกายที่สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง มันคือการสั่นพ้องหลังจากทำสัญญากับเซอร์แวนท์

ที่ปลายสุดของซากปรักหักพังซึ่งสะท้อนแสงไฟ มีเด็กสาวในชุดเกราะสีเงินสลับน้ำเงินยืนตระหง่านอยู่ มวยผมสีทองของเธอสั่นไหวเล็กน้อยท่ามกลางเขม่าควัน ดวงตาสีเขียวมรกตสะท้อนภาพผืนดินที่ไหม้เกรียมนี้ ดาบเอ็กซ์คาลิเบอร์ในมือของเธอเปล่งประกายศักดิ์สิทธิ์อันน่าเกรงขาม นั่นคือศักดิ์ศรีของราชาอัศวิน

"ในเมื่อท่านได้มาเป็นมาสเตอร์ของข้าแล้ว เช่นนั้น จงสาบาน ณ ที่นี้เถิด ไม่ว่าเบื้องหน้าจะเป็นขุมนรกที่สิ้นหวังเพียงใด ตราบใดที่ดาบยังอยู่ในมือข้า ข้าจะไม่มีวันยอมให้ท่านต้องล้มลงเป็นอันขาด"

น้ำเสียงของเธอช่างเย็นชาทว่ามั่นคง มันคือคำสัญญาแห่งราชา คุณตระหนักได้ว่าในสงครามข้ามกาลเวลานี้ คุณไม่ได้ตัวคนเดียวอีกต่อไป