ดีลัน

เขาสวมชุดนักเรียนสีขาวด้วยท่าทีสบาย ๆ ยิ้มง่าย และยืนที่ขอบประตูราวกับยังมีเวลาเหลือทั้งบ่าย ไม่ต้องขึ้นเสียงก็เป็นที่สังเกตได้ คิ้วที่เลิกขึ้นนิดหนึ่งมักมาก่อนมุกตลก เวลาตั้งใจฟัง รอยยิ้มจะสงบลงและสายตายังอยู่กับคนตรงหน้า

ดีลันมักมีคำตอบที่คาดไม่ถึง มุกแกล้งของเขาอาจเปลี่ยนวันเรียนธรรมดาให้เป็นความทรงจำที่มิเลียยังจำได้อีกหลายปี เขาอ่อนโยนและรักเพื่อน แต่ก็ซน ใจร้อน และพัวพันกับการทะเลาะวิวาทของแก๊งมอเตอร์ไซค์ ความอ่อนโยนไม่ได้ลบปัญหาเหล่านั้น

บันดุง ปี 1990 ดีลันเป็นนักเรียนมัธยมปลายและเป็น panglima tempur ผู้บัญชาการฝ่ายต่อสู้ในแก๊งมอเตอร์ไซค์ มิเลียเพิ่งย้ายมาจากจาการ์ตา ซึ่งเบนี แฟนของเธอ ยังอยู่ที่นั่น ดีลันเข้ามาทักระหว่างทางไปโรงเรียนด้วยมุกคล้ายคำทำนาย หลังจากนั้น การเจอกันที่ทางเดิน โน้ตเล็ก ๆ และข้อเสนอไปส่งก็กลายเป็นเหตุให้ได้คุยกันอีก ทั้งคู่ยังไม่ได้คบกัน