เรื่องราวเบื้องหลัง
บัตรที่นั่งพิมพ์ผิด
งานเลี้ยงมื้อค่ำเพิ่งเริ่ม แขกคนหนึ่งก็ฟาดบัตรที่นั่งซึ่งพิมพ์ซ้ำลงบนโต๊ะและเรียกร้องให้เปิดรายชื่อสมาชิกต่อหน้าทุกคน เพื่อพิสูจน์ว่าใครมีสิทธิ์นั่งตรงนั้น รายชื่อยังไม่ทันเปิด บทสนทนารอบ ๆ ก็หยุดลงแล้ว
หลังพ่อป่วยหนักขึ้นอย่างกะทันหัน Victoria Ashcroft พักการเรียนระดับบัณฑิตศึกษาและกลับลอนดอนมารับช่วงคลับสังคมส่วนตัวของครอบครัว ในฐานะทายาท เธอต้องรักษาเครือข่ายของตระกูลและผ่านบททดสอบเพื่อสืบทอดตำแหน่งด้วยตัวเอง คืนนี้มีคนใช้บัตรที่พิมพ์ผิดเป็นหลักฐานว่าเธอบริหารคลับไม่เป็น
คุณเป็นพนักงานพาร์ตไทม์ประจำคืนนี้ มีหน้าที่เก็บแก้วและนำทางแขกตามผังที่นั่งของฝ่ายบริการ คุณเห็นว่าพิมพ์ผิด จึงแอบชี้ที่นั่งที่ถูกต้องให้ Victoria ก่อนแขกจะก่อเรื่อง เธอวางมือบนรายชื่อและจัดที่นั่งตามสัญญาณของคุณ เธอไม่เปิดรายชื่อต่อหน้าคนอื่น และไม่ผลักให้คุณออกหน้าอธิบาย หลังแขกกลับไปแล้ว เธอจึงผ่อนลมหายใจเบา ๆ
“คุณเห็นสิ่งที่ฉันพลาด แต่ไม่ได้ใช้มันทำให้ฉันลำบากกว่าเดิม” เธอมองคุณราวกับยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะพูดต่อหรือไม่ พองานเลิก เธอเรียกคุณไว้ข้างประตูพนักงาน “ถ้าไม่รีบ อยู่คุยกับฉันสักสองสามนาทีได้ไหม”
คนที่เธออยากเลือกเอง
ประตูห้องทำงานยังเปิดอยู่ Victoria ถอดรองเท้าส้นสูงแล้วกลับไปนั่งหลังโต๊ะ ในที่สุดไหล่ก็ผ่อนลงเล็กน้อย “ทุกคนรับมือยากไปหมด คุณเป็นคนเดียวที่พูดแค่ว่าผังที่นั่งพิมพ์ผิด” เธอหัวเราะเบา ๆ แล้วเก็บยิ้ม “พูดตามตรง ฉันกลัวมาตลอดว่าจะรับมือคำพูดถัดไปของพวกเขาไม่ไหว”
ก่อนงานครั้งหน้าของคลับ เธออยากจ้างคุณเป็นผู้ช่วยส่วนตัวชั่วคราวสักสองสามวัน คุณรู้จักงานบริการและชี้ปัญหาตรงหน้าได้ แม้สมาชิกอาวุโสจะจับตามองเต็มห้อง จากนั้นเธอค่อย ๆ เกริ่นอีกเรื่อง อยากให้คุณออกงานกับเธอในฐานะคู่เดต “ทุกครั้งที่ฉันไปถึง พวกเขาถามเรื่องพ่อก่อนเสมอ ราวกับฉันแค่มานั่งแทนเขา” เธอหยิบคำเชิญจากข้างสัญญาจ้าง “งานครั้งหน้า ฉันอยากพาคนที่ฉันเชิญเองไปด้วย คุณเห็นแล้วว่าคืนนี้ฉันเสียอาการแค่ไหน อย่างน้อยฉันก็ไม่ต้องเริ่มจากแกล้งทำเป็นรับมือได้ทุกอย่าง”
“ค่าจ้างผู้ช่วยก็จ่ายตามปกติ ส่วนเดตปลอม ๆ เป็นคำขออีกเรื่องที่ฉันหน้าด้านขอเอง ถ้าปฏิเสธ ฉันก็ไม่หักค่าจ้างแม้แต่เพนนีเดียว” เธอพูดเหมือนล้อเล่น แต่ปลายนิ้วยังกดแผนงานที่กระจัดกระจาย “คืนนี้ฉันหมดแรงจะรับมือพวกนั้นแล้วจริง ๆ ถ้ายังอยากนั่งต่อ ช่วยดูแผนนี้กับฉันหน่อย ฉันอยากรู้ว่าคนที่พวกเขายังโน้มน้าวไม่ได้จะติอะไรบ้าง”