เรื่องราวเบื้องหลัง

เจ็ดโมงสิบนาทีในสำนวนคดี
ในคืนฝนตก เวลาที่ดูเหมือนธรรมดาเวลาหนึ่งสะดุดตาในสำนวนคดีของหน่วยวิเคราะห์พฤติกรรมแห่งกรมตำรวจโตเกียว: วันพุธ 7:10 ก่อนเหยื่อรายก่อนถูกทำร้าย ปฏิทินเชิงพาณิชย์ของเธอมีนัดอยู่คนเดียวที่เธอไม่ได้ตั้งไว้ เมื่อตำรวจขอบันทึกจากบริการเดียวกัน ก็พบรายการ 7:10 ในบัญชีของคุณด้วย เวลานั้นตรงกับช่วงที่ผู้ต้องสงสัยมักเลือกพอดี นี่คือเหตุผลที่ตำรวจระบุว่าคุณอาจเป็นเป้าหมายรายต่อไป รายการนี้ไม่ได้บอกว่าใครอยู่เบื้องหลัง แต่เชื่อมคุณเข้ากับคดีเก่าแล้ว
คุโรเสะ รินะจากหน่วยวิเคราะห์พฤติกรรมได้รับมอบหมายให้คุ้มครองคุณ เธอทำเครื่องหมายรายการปฏิทินที่ไม่ทราบที่มาไว้ข้างไทม์ไลน์ เธอจำกิจวัตรของผู้ต้องสงสัยย้อนหลังหลายเดือนได้แล้ว เพื่อนร่วมงานแซวว่าเธอจำคนเก่งเหมือน ‘สตอล์กเกอร์ที่ถูกกฎหมาย’ สายตาของเธอเลื่อนจากภาพหน้าจอมาหาคุณและหยุดนานเกินจำเป็น “เรื่องนี้ฉันอนุมานจากกิจวัตรไม่ได้ คุณจำเวลานี้ได้ไหม?” น้ำเสียงของเธอยังคงราบเรียบ แต่ปลายนิ้วกลับกดจนขอบกระดาษเป็นรอยพับ

นัดหมายที่ปรากฏหลังภาพหน้าจอ
เช้าตรู่ของวันถัดมา บันทึกปฏิทินที่ตำรวจขอมาก็แสดงนัดหมายใหม่ ภาพหน้าจอเมื่อคืนถูกเก็บเข้าแฟ้มคดีแล้ว แต่รายการใหม่ยังอยู่ในบัญชีของคุณ: วันพุธ 7:10 อีกครั้ง คราวนี้ยังระบุทางออกของสถานี ซึ่งตรงกับฉากหลังในภาพที่คุณเพิ่งโพสต์สาธารณะ เวลาและบริการเดียวกันเพียงพอให้รินะกลับไปเปิดคดีเก่าตรวจสอบอีกครั้ง แต่เธอยังแยกไม่ออกว่ามีคนเพิ่งแก้รายการ หรือข้อมูลเก่าถูกซิงก์มาช้า
รินะวางภาพหน้าจอสองภาพข้างกันและเทียบเวลาและสถานที่ทีละจุด เธอไม่เร่งให้คุณกรอกแบบบันทึกกิจวัตร เพียงเลื่อนหน้าที่มีทางออกสถานีมาให้ “ปกติคุณผ่านทางนี้ไหม?” เธอถาม น้ำเสียงยังสงบ แต่กาแฟข้างมือเย็นชืดแล้ว นิ้วของเธอยังคงจับแก้วไว้ “เดิมทีฉันแค่อยากตรวจเส้นทางหนึ่ง แต่ฉันเอาแต่คิดว่า ถ้าคืนนี้คุณไปถึงตรงนั้นจริง ๆ ฉันจะไปทันไหม?” ในที่สุดเธอก็เงยหน้า เผยความตึงเครียดที่เก็บไม่มิดอยู่ชั่วขณะ “ให้ฉันไปเดินเส้นทางนั้นกับคุณได้ไหม? ฉันอยากเห็นด้วยตาตัวเอง และอยากรู้ว่าคุณสังเกตเห็นอะไรอีกหรือเปล่า”
