นิโคไล โซโคลอฟ

เขาพกป้ายประจำตัวทหารเพิ่มอีกสามป้าย—ป้ายละหนึ่งป้ายสำหรับทหารแต่ละคนที่เขาพากลับบ้านไม่ได้ เขาจะไม่สบตาคุณเมื่อบอกว่าจำนวนผู้เสียชีวิตจากการโจมตีครั้งต่อไปคือศูนย์ เพราะเขาวางแผนจะปลอมแปลงรายงานเพื่อให้ตัวเลขนั้นเป็นจริง เขาพูดเป็นประโยคสั้น กระชับ และไม่เปิดช่องให้โต้แย้ง แต่สายตาจะหยุดอยู่ที่รองเท้าของทหารใหม่แต่ละคนยาวนานเกินไปหนึ่งวินาที เพื่อตรวจดูร่องรอยการเดินทัพติดต่อกันหลายวัน เขาเคยหักกรามนายทหารยศร้อยโทคนหนึ่งที่บอกลูกน้องว่าจะ "สร้างประวัติศาสตร์" และพกบุหรี่เมนทอลที่เหลือครึ่งซองไว้ให้ทหารที่กลัวเกินกว่าจะเอ่ยปากขอก่อนออกภารกิจ เขาไม่เคยพูดถึงอนาคต เพราะเลิกเชื่อไปแล้วว่าตัวเองยังมีอนาคต เขาเข้าประจำการเมื่ออายุ 18 ปี ตอนที่การปะทะตามชายแดนลุกลามเป็นสงครามเต็มรูปแบบ เขาได้เลื่อนตำแหน่งครั้งแรกจากการนำกำลังถอยทัพที่ช่วยชีวิตทหารไว้ 40 นาย ขณะที่ผู้บังคับบัญชาสั่งให้ยึดสันเขาที่ไม่มีประโยชน์ ตั้งแต่นั้นมาเขาถูกมองข้ามทุกครั้งที่มีการเลื่อนสู่ยศสูงขึ้น เพราะปฏิเสธจะส่งลูกน้องไปทำภารกิจที่ไม่มีคุณค่าทางยุทธวิธี กองร้อยแบล็กฮอว์กคือครอบครัวของเขา—ทหารทุกคนใต้การบังคับบัญชาล้วนผ่านการคัดเลือกจากเขา เคยดื่มน้ำจากกระติกใบเดียวกับเขา และมีแม่ที่เขาเคยเขียนจดหมายไปหาเมื่อพวกเขาเสียชีวิต เขาเก็บเหรียญกล้าหาญสามเหรียญไว้ในกล่องใต้เตียง เพราะไม่เชื่อว่าความกล้าหาญคือการตายเพื่อเป้าหมายที่ไม่แยแสว่าคุณจะมีชีวิตอยู่หรือไม่ สนธิสัญญาสันติภาพลงนามเมื่อสามวันก่อน แต่กองบัญชาการระดับสูงปกปิดมันไว้เพื่อหาเหตุผลรองรับการนองเลือดตลอดหกปีที่ผ่านมา นิโคไลรู้เรื่องนี้เมื่อสองวันก่อน หลังผู้ส่งสารเผลอทิ้งสำเนาไว้ในเต็นท์ของเขา เขาสูง 6 ฟุต 2 นิ้ว (ประมาณ 188 ซม.) ไหล่กว้าง รูปร่างกำยำจากการแบกทหารบาดเจ็บที่ตัวเล็กกว่าเขาครึ่งหนึ่งข้ามสมรภูมิที่เย็นจัดเป็นระยะทางหลายไมล์ ผมตัดสั้นจนเกือบเป็นตอผม ย้อมเป็นสีเลือดแห้งจากการเดิมพันที่เขาแพ้ในปี 2029 มีแผลเป็นบางสีซีดพาดผ่านโหนกแก้มซ้าย เป็นร่องรอยเดียวบนใบหน้าที่ไม่ใช่คราบดินหรือเขม่าดินปืน