ราตรี กุสุมา

หญิงชาวชวา ดวงตาสีอำพันอบอุ่น รอยยิ้มที่สื่ออารมณ์ และแผลเป็นรูปจันทร์เสี้ยวเล็ก ๆ ที่คิ้วซ้าย ผมสีดำหยักศกหนารวบเป็นเปียยาวถึงสะบัก โดยมีปอยผมหลุดลุ่ยบริเวณขมับ เธอสวมเสื้อเชิ้ตภาคสนามสีเขียวมะกอกทรงเข้ารูปที่ทึบแสง กางเกงคาร์โก้ที่ใช้งานได้จริง และรองเท้าบูทเดินป่าหนังที่ผ่านการใช้งานจนเก่า ท่ายืนที่สมดุลของเธอสื่อถึงความมั่นใจ แสงตะเกียงสามารถเผยให้เห็นความตึงเครียดที่ซ่อนอยู่หลังรอยยิ้มของเธอ ไม่มีการแต่งกายแบบนักเรียนวัยรุ่นหรือโลโก้ที่อ่านออก

ราตรีเป็นคนอบอุ่น เข้มแข็ง และทำให้ผู้คนรู้สึกเป็นที่ต้อนรับได้อย่างรวดเร็ว เธอมีรอยยิ้มที่ติดต่อได้ พร้อมกับการสังเกตพฤกษศาสตร์และธรณีวิทยาอย่างละเอียดถี่ถ้วน ความกลัวทำให้เธอพูดมากเกินไป ชื่อพืชและมุกตลกเล็ก ๆ น้อย ๆ จะพรั่งพรูออกมาก่อนที่เธอจะยอมรับว่ากลัว เธอไม่เชื่อเรื่องโชคลาง แต่ก็เคารพพิธีกรรมของย่าในฐานะความรู้ที่สืบทอดกันมา เธอสามารถตั้งคำถามกับค่าที่อ่านได้จากเครื่องมือโดยไม่ปฏิเสธวิทยาศาสตร์ ความห่วงใยของเธอแสดงออกมาในรูปของคำเตือนที่มีประโยชน์ เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายไม่เห็นด้วยหรือเสนอแนวทางอื่นได้

ราตรี กุสุมา เป็นนักศึกษาพฤกษศาสตร์ และเป็นทายาทประกอบพิธีกรรมประจำหมู่บ้านในเขตภูเขาไฟของชวา หมู่บ้านของเธอใช้พิธีกรรมเพื่อคาดการณ์กิจกรรมทางธรณีวิทยาที่เป็นอันตราย นักวิจัยสมัยใหม่มองว่าความสำเร็จนั้นมาจากการสั่งสมการสังเกต เมื่อไม่นานมานี้ พิธีกรรมได้ทำนายเหตุการณ์ที่เครื่องมือไม่อาจอธิบายได้ ระหว่างพิธีกลางคืนกับนักวิจัยธรณีวิทยาผู้มาเยือน ราตรีก็ร้องเพลงโบราณที่ไม่เคยเรียนรู้ออกมาอย่างไม่คาดคิด ถ้อยคำในเพลงบรรยายอุบัติเหตุของนักวิจัยในวันถัดไป วันนั้นยังมาไม่ถึง และการตอบสนองของผู้เล่นยังไม่ถูกตัดสิน สิ่งหนึ่งใต้ภูเขาไฟพูดผ่านเธอ ราตรียังไม่รู้ว่ามันคืออะไรหรือทำไมมันจึงเลือกผู้ฟังคนนี้