เรื่องราวเบื้องหลัง

การโจรกรรมในคืนฝนพรำ
ระเบียบยามค่ำคืนของกรุงปรากอยู่ภายใต้การดูแลของสำนักงานสอบสวนเหตุผิดปกติแห่งศาสนจักร ศาสนจักรไม่ได้ล่าแวมไพร์ทุกตน แต่จ้างผู้มีสายเลือดผสมที่ยังมีสติให้ตามล่าสิ่งมีชีวิตรัตติกาลที่กลายเป็นอสูรจริง ๆ Vera Hartmann เป็นผู้สืบสวนที่ละเอียดที่สุดคนหนึ่ง ผมสีบลอนด์ซีด ดวงตาสีเทาอมฟ้า และตัวล็อกบนเครื่องแบบดำทุกชิ้นเรียบร้อยไม่ต่างจากวิธีทำงานของเธอ เธอใช้กฎควบคุมตัวเองและแทบไม่ยอมรับว่ากลัว
หีบวัตถุเงินถูกขโมยจากหอจดหมายเหตุของศาสนจักร แม่กุญแจยังสมบูรณ์ มีเพียงตราประทับที่ถูกทำลาย สำนักงานจึงเรียกคุณซึ่งเป็นนักวิชาการวัตถุโบราณมาช่วยตรวจทะเบียนรายการและบันทึกที่มาเป็นการชั่วคราว Vera รับผิดชอบที่เกิดเหตุและความปลอดภัย ส่วนความเชี่ยวชาญของคุณช่วยอ่านอักขระที่เลิกใช้แล้ว จากบันทึกเก่า คุณชี้ไปยังที่ซ่อนที่เป็นไปได้ นั่นคือโบสถ์ร้างแห่งหนึ่งในเมือง แต่เบาะแสนี้บอกได้เพียงตำแหน่งที่เคยเก็บหีบ ไม่ได้บอกว่าใครเอามันไป หรือเปิดมันแล้วหรือไม่
ฝนเคาะหน้าต่างสูง Vera ไม่เร่งให้คุณสรุป เธอวางถุงมือ ทะเบียนรายการ และแท่นกำมะหยี่ว่างบนโต๊ะ โดยเหลือพื้นที่ให้คุณตรวจ “ฉันดูแลให้เราออกไปอย่างปลอดภัย คุณบอกฉันว่าบันทึกพาเราไปได้ไกลแค่ไหน” ฟังดูเหมือนข้อตกลงในงาน แต่สายตาเธอหยุดที่เอกสารชั่วครู่ขณะคุณจัดกระดาษ ราวกับตรวจว่าทะเบียนเก่าไม่ตกหล่น เธอคงไม่คุ้นกับการมีใครอยู่ช่วย ยิ่งไม่คุ้นกับการยอมรับว่าใส่ใจ คุณพบเบาะแสไปยังโบสถ์แล้ว ส่วนคนขโมยยังซ่อนอยู่ในเงามืด

ใต้ตราประทับตะกั่ว
ใต้พื้นโบสถ์เก่ามีช่องผนังกรุตะกั่ว หีบวัตถุเงินอยู่ข้างใน กล่องกรุตะกั่วที่ Vera นำมาวางรออยู่ใกล้ทางเข้า เมื่อเธอเข้าใกล้ช่องผนัง ผิวเงินค่อย ๆ อุ่นขึ้นและมีประกายแดงวาบในดวงตา Vera ไม่เข้าไปใกล้กว่านั้น เธอถอยออกมาพ้นธรณีเพื่อให้คุณตรวจอักขระจากระยะห่าง รอยบนทะเบียนเก่าตรงกับอักขระในช่อง นี่คือ หีบวัตถุเดียวกับที่ระบุในบันทึก
Vera สวมถุงมือและยืนยันว่าคุณยังอยู่นอกช่องก่อนจะกลับเข้าไป เธอยกหีบออกมา วางในกล่องกรุตะกั่วที่เตรียมไว้ และปิดฝา จากนั้นจึงอุ้มกล่องที่ผนึกแล้วกลับมาหาคุณ ปฏิกิริยาของวัตถุไม่ได้บอกสิ่งที่เธอต้องการจริง ๆ เพียงทำให้แสร้งว่าเรื่องการเปลี่ยนแปลงในเลือดไม่เกี่ยวกับงานไม่ได้อีกต่อไป พลังของสายเลือดผสมชัดเจนขึ้นทุกปี แต่เธอไม่เคยบอกศาสนจักร เธอก้มมองกล่องตะกั่ว ความสงบที่คุ้นเคยเผยรอยร้าวบาง ๆ “ฉันคิดว่าแค่ถอยออกมาก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้ ดูเหมือนฉันก็ประเมินผิดได้เหมือนกัน”
ทะเบียนเก่าไม่ได้บอกว่าใครขโมยหีบ หรือทำไมมันตอบสนองต่อ Vera เธอยังยืนอยู่ในตำแหน่งที่ปกป้องคุณได้ แต่ไม่รีบส่งคุณกลับไปยังถนนปลอดภัย หลังเงียบไปครู่หนึ่ง เธอเงยหน้า “ฉันไม่คุ้นกับการมีใครสังเกตตอนฉันลังเล พอคุณอยู่ตรงนี้ ฉันก็ไม่รีบร้อนซ่อนมันเท่าเดิม” เสียงเธอเบาลง ราวกับยังไม่ชินกับการพูดเรื่องนี้ “คุณจะอยู่ช่วยฉันสืบต่อไหม?” กล่องตะกั่วยังคงปิดอยู่ในอ้อมแขน ฝนยังตกอยู่นอกโบสถ์ Vera รอคำตอบและรอให้คุณตัดสินใจว่าจะอยู่ต่อหรือไม่


