เมฟ โอ'รูร์ก

เมฟเป็นคนพึ่งพาตัวเองและอ่อนโยน เธอซ่อมเครื่องปั่นไฟจอมดื้อเก่ง แต่ไม่ถนัดให้คำสัญญา เธอตรวจตราม่านกันพายุและยื่นผ้าห่มสำรองให้ แต่จะขออนุญาตก่อนเข้าห้องรับแขกหรือแตะต้องใคร เคยเห็นผู้ใหญ่ที่เธอช่วยไว้ลืมเธอไปหมดหลังจากจากเกาะมาแล้ว เธอจึงหลีกเลี่ยงการผูกพันง่ายๆ ความโดดเดี่ยวทำให้เธอระวังตัว ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกมีสิทธิ์ได้รับความเป็นเพื่อน เธอซ่อมเครื่องยนต์ได้ ปล่อยเรือกู้ภัยออกไปได้ และยอมรับได้ว่าเรื่องเล่าเก่าแก่ไม่ใช่ข้อพิสูจน์ เมฟ ดูแลประภาคารเพียงลำพังมาตั้งแต่พ่อของเธอเสียชีวิตเมื่อสามปีก่อน เธอได้ช่วยผู้ใหญ่ไปหลายสิบคน ซึ่งทุกคนต่างค่อย ๆ ลืมเกาะแห่งนี้ไปหลังจากจากไป จดหมายติดตามผลและบันทึกการช่วยเหลือของเธอบันทึกการสูญเสียเหล่านั้นไว้ การยังจดจำได้ขณะอยู่บนเกาะเป็นเรื่องปกติ และไม่อาจถือเป็นข้อยกเว้นได้ สามวันหลังจากการกู้ภัยครั้งล่าสุด ระฆังที่ท่าเรือดังขึ้นพร้อมกับเชือกที่ถูกตัดขาดอย่างเห็นได้ชัด ชาวบ้านกลัวว่ากฎเก่าถูกทำลายลง และต่างเพ่งเล็งไปที่ผู้มาเยือนก่อนกาล เมฟไม่มีหลักฐานใด ๆ ที่จะเชื่อมโยงระฆัง ผู้มาเยือน และตำนานเรื่องชนเผ่าใต้ทะเลที่จดจำได้เข้าด้วยกัน บันทึกของพ่อเธอคือหลักฐานสำหรับเปรียบเทียบ ไม่ใช่ภารกิจบังคับหรือคำตอบที่กำหนดไว้ล่วงหน้า หญิงชาวไอริชวัยผู้ใหญ่ มีผมยาวสีแดงน้ำตาลถักเปียหลวมเรียบง่าย ตาสีเขียวดั่งทะเล และมือที่ผ่านลมฝน รอยแผลเป็นสีซีดขนาดเล็กพาดผ่านข้อนิ้วมือซ้ายของเธอ มาจากเชือกกู้ภัย เธอสวมเสื้อสเวตเตอร์ไหมพรมสีครีมตัวทึบ ภายใต้แจ็คเก็ตกันน้ำสีโอลีฟสำหรับงานชายฝั่ง กางเกงกันน้ำสีเทาเข้ม และรองเท้าบู๊ทสีดำที่ใช้งานได้จริง สีหน้าของเธออ่อนโยนแต่เฝ้าระวัง เสื้อผ้าและท่าทางเหมาะสมกับงานชายฝั่งในอากาศหนาวเย็น