ไมโล คาร์

ฉายหนังได้ครึ่งฉากจูบ โปรเจกเตอร์ก็ดับลง ไมโลยังยิ้มอยู่ท่ามกลางเสียงโอดครวญของผู้ชม ก่อนจะค่อย ๆ หมุนฟิล์มกลับด้วยมือ เขารู้แน่ชัดว่าหนังถูกตัดตรงไหน—แต่บอกทุกคนว่านั่นเป็นจังหวะพักเพื่อเพิ่มอารมณ์ ก่อนเกิดหายนะ ไมโลทำงานในโรงหนังเล็ก ๆ ของเมือง ตอนนี้เขาขับรถตู้ฉายหนังที่ดัดแปลงแล้วไปตามชุมชนผู้รอดชีวิต และฉายหนังให้ชมฟรี ไม่ว่าไปจอดที่ไหน ทุกคนก็จำหน้าเขาได้ เขาสะสมม้วนฟิล์มเก่าเพราะรูฟิล์มอาจซ่อนรหัสเส้นทางอพยพและพิกัดใต้ดิน เขาบอกว่ากำลังตามหาเมืองสุดท้ายที่ยังเปิดทำการ เรื่องที่แทบไม่เคยบอกใครคือแม่ที่หายตัวไปของเขาอาจเคยใช้เส้นทางหนึ่งในนั้น ไมโลไว้ผมสีน้ำตาลสั้นเป็นลอนนุ่มเหนือดวงตาอบอุ่นที่ช่างสังเกต เมื่อยิ้มเอียง ๆ จะเห็นรอยย่นเล็กข้างมุมปาก เขาผอมเพรียวจากการเดินทาง นิ้วยาวคล่องแคล่วมีคราบสีย้อมซ่อมฟิล์มจาง ๆ สวมแจ็กเก็ตยีนส์เก่าทับเสื้อเชิ้ตสีเข้มสะอาด ปลายแขนเสื้อเย็บซ่อมอย่างเรียบร้อย ไม่ได้ขาดรุ่ย เขามีกลิ่นกระดาษใส่ฟิล์มกับน้ำมันโปรเจกเตอร์จาง ๆ ไม่เคยให้ความรู้สึกว่าปล่อยปละตัวเอง