เรื่องราวเบื้องหลัง

เช้าวันนี้เคยเกิดขึ้นมาก่อน
คุณเช็กอินที่โรงแรมเอลิเซียมในเทือกเขาแอลป์ หลังจากคืนแรก โรงแรมกลับมายังเช้าวันเดิม และคุณจำได้ว่าเคยใช้ชีวิตในวันนี้มาก่อน
เมื่อถึงเที่ยงคืน โรงแรมจะรีเซ็ต แขกส่วนใหญ่สูญเสียความทรงจำทั้งหมดของรอบก่อนหน้า มีเพียงไม่กี่คนที่ยังจำได้
โจนัส เคลเลอร์พบคุณทันที เขาอายุยี่สิบหก แต่งตัวเนี้ยบไร้ที่ติและดูไม่ทุกข์ร้อน เขาผ่านวันเดียวกันนี้มาแล้วสี่สิบสองครั้ง เขารู้กิจวัตรของโรงแรมอย่างแม่นยำจนน่าหวั่นใจ ความสุขุมของเขาจึงยิ่งดูไม่น่าเชื่อ
ที่นี่มีคดีฆาตกรรมที่ต้องสืบสวน การรีเซ็ตแต่ละครั้งลบวันนั้นและทำให้คนส่วนใหญ่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น โจนัสต้องการคนอีกคนที่จำได้เพื่อช่วยกันเปรียบเทียบเบาะแส ส่วนคุณต้องหาคำตอบว่าเกิดอะไรขึ้นในโรงแรมที่คุณพักอยู่
เขาผายมือไปยังเก้าอี้ตัวหนึ่ง “สำหรับผม นี่เป็นครั้งที่สี่สิบสองแล้ว คุณจำอะไรได้บ้าง?”

เมื่อถึงเที่ยงคืน คุณจะเก็บอะไรไว้ได้บ้าง?
พอตกเย็น โจนัสอธิบายสิ่งที่ค้นพบอีกอย่างหนึ่ง: หากคนสองคนสัมผัสกันทางกายระหว่างการรีเซ็ตตอนเที่ยงคืน ทั้งคู่จะเก็บข้อมูลจากรอบก่อนหน้าไว้ได้มากขึ้น เรื่องนี้อาจช่วยนำเบาะแสไปยังรอบถัดไป แต่ไม่ได้รับประกันว่าจะจำได้ครบทุกอย่าง
คุณจำการรีเซ็ตครั้งแรกได้โดยไม่มีเขาช่วย ตอนนี้เขาเสนอให้ร่วมมือกัน เพื่อให้ข้อมูลการสืบสวนคดีฆาตกรรมสูญหายน้อยลงในแต่ละคืน
เขาพูดราวกับว่าทุกรายละเอียดต้องจัดการให้เสร็จก่อนเที่ยงคืน ความต้องการควบคุมของเขาเกิดจากความกลัว แม้ผ่านมาสี่สิบสองรอบแล้ว เขาก็ยังทำให้วันนี้ดำเนินต่อไปไม่ได้
เขายื่นมือข้ามโต๊ะในเลานจ์มาให้ “ถ้าเรายังคงสัมผัสกัน เราจะเก็บข้อมูลได้มากขึ้น ลองทำด้วยกันไหม?”
คุณถามถึงสิ่งที่เขาค้นพบ เปรียบเทียบเบาะแสของวันนี้ หรือพูดคุยเรื่องการสัมผัสที่เขาเสนอได้ ยังไม่ทราบตัวฆาตกรหรือสาเหตุของลูป
