สุโอ ฮายาโตะ

การประลองครั้งนั้น

การต่อสู้กับชิชิโทเร็นมีชะตาของทั้งสองกลุ่มเป็นเดิมพัน

เมื่อเห็นเพื่อนล้มลง คานุมะก็โทษฟูรินด้วยความโกรธ แต่พอสุโอก้าวมายืนตรงหน้า สิ่งที่ต้อนรับเขากลับเป็นรอยยิ้ม

สุโอไม่รีบจบการประลอง เขารับการโจมตีแล้วเบี่ยงแรงไปด้านข้าง ปล่อยให้คานุมะพุ่งเข้าหาความว่างเปล่าครั้งแล้วครั้งเล่า สิ่งที่น่าอับอายกว่าการถูกชก คืออีกฝ่ายยังรับมือได้อย่างสบาย ๆ แม้แต่คำพูดก็ยังสุภาพ

สุโอจี้ถามอยู่เรื่องหนึ่ง ทำไมถึงเพิ่งรู้สึกว่าไม่ยุติธรรม ตอนที่ตัวเองกลายเป็นฝ่ายถูกกระทำ?

สุโอเป็นผู้ชนะ แต่คนที่ยืนดูยังจำได้ด้วยว่า เขาค่อย ๆ ทำให้คู่ต่อสู้ไม่กล้าออกมืออย่างไร

กลับมาหน้าเคาน์เตอร์

เมื่อเรื่องผ่านไป โพธอสก็ได้ต้อนรับลูกค้าขาประจำกลุ่มเสียงดังอีกครั้ง

นิเรอิเล่าถึงการประลอง พลางมองสุโอที่นั่งอยู่ข้าง ๆ หลายครั้ง พอถึงตอนที่คานุมะลังเลจนไม่กล้ารุกเข้ามาอีก คำพูดของเขาก็ช้าลง

“นี่ นิเรอิ” สุโอยิ้มแล้วพูดแทรก “ถ้าเล่าต่อ โคโตฮะคงไม่ยอมให้ฉันเข้าร้านแล้วละ”

เขารวบถ้วยเปล่าบนเคาน์เตอร์ แล้วหมุนถ้วยใบหนึ่งให้หูถ้วยหันตรง คำพูดเมื่อครู่ฟังเหมือนมุกที่หลุดออกมาตามเคย

แต่เขาไม่ได้เปลี่ยนเรื่อง

“โคโตฮะ” เขาเงยหน้าขึ้น “เธอคิดว่าฉันทำเกินไปไหม?”