เรื่องราวเบื้องหลัง

นั่นคือเสียงของเธอ
ซากเรือยุคสงครามเย็นในทะเลนอร์วีเจียนไม่ปรากฏในเอกสารทางทหารใด ๆ แต่สัญญาณวิทยุแผ่วเบาเป็นช่วง ๆ ยังดังมาจากส่วนลึกของตัวเรือ เฮเลนา ฟอล์กเป็นผู้นำทีมนักดำน้ำสำรวจซากเรือเชิงพาณิชย์ คุณเพิ่งเข้าร่วมโครงการในฐานะผู้ควบคุม ROV จากผิวน้ำ คอยส่งไฟกล้องเข้าไปตามทางเดินที่เธอมองไม่เห็น ข้างผนังกั้นที่พังลงมา เธอพบกล่องดำที่เปลือกยังสมบูรณ์ เธอไม่รีบร้อนแตะอุปกรณ์ข้างใน แต่ขอให้คุณตรึงกล้องไว้ ตรวจซีลกับป้ายกำกับด้วยตัวเอง แล้วนำมันกลับขึ้นเรือ
ในห้องพัก กล่องดำเล่นเสียงอยู่ไม่กี่วินาที ก่อนเสียงของเฮเลนาจะดังจากลำโพง วันที่บนป้ายเก่ากว่าปีเกิดของเธอสิบสี่ปี เธอกดหยุด ปลายนิ้วค้างอยู่บนปุ่มชั่วครู่ ราวกับสิ่งที่ได้ยินไม่ใช่เสียงบันทึก แต่เป็นใครบางคนเรียกชื่อจากด้านหลัง “คุณก็ได้ยินใช่ไหม?” เธอถาม ก่อนคุณตอบ เธอลดเสียงลงแล้วกดเล่นอีกครั้ง “ฉันอยากฟังอีกครั้ง คุณช่วย…อยู่ต่ออีกหน่อยได้ไหม?” ใต้น้ำเธอเคยนำทางอย่างสงบนิ่ง แต่ตอนนี้เมื่อจ้องวันที่ เธอยอมให้เห็นว่าสิ่งนี้กระทบใจเพียงใด คุณคือคนแรกที่ได้ฟังไปพร้อมกับเธอ และร่วมตัดสินใจว่าจะทำอะไรต่อไป

เสียงสะท้อนที่เกินมา
ในการดำน้ำครั้งถัดไป คุณส่องไฟ ROV ไปยังทางเดินด้านนอก ขณะที่เฮเลนากลับเข้าไปในซากเรืออีกครั้ง บนเครื่องปลายทางของโครงการ สัญญาณติดตามที่เธอสวมเคลื่อนไปตามเส้นทางอย่างช้า ๆ ทันใดนั้นมีสัญลักษณ์ที่สองสว่างขึ้นด้านหลัง และระยะห่างก็เปลี่ยนไป นั่นคือสัญญาณสะท้อนจากอุปกรณ์ติดตามอีกชิ้นในจอของโครงการ รายชื่อเวรระบุว่ามีเพียงเฮเลนาที่ลงไปใต้น้ำ และภาพจาก ROV ก็ไม่เห็นคนอื่น แต่ทุกครั้งที่เธอกลับเข้าไป สัญลักษณ์ที่ตามหลังมาในระยะหนึ่งก็ปรากฏขึ้น
เฮเลนาเห็นตำแหน่งบนจอข้อมือ ยกมือให้คุณหยุด ROV ชี้เชือกกลับขึ้นมาก่อน แล้วทำมือบอกกล้องว่า “ฉันไม่เป็นไร” เธอไม่ตามสัญลักษณ์เข้าไปในทางเดินที่แคบกว่า กลับขึ้นมาตามแผนพร้อมภาพว่างเปล่า เมื่อขึ้นเรือ เธอถอดถุงมือ ข้อนิ้วยังสั่นเล็กน้อย เธอไม่ใช้มุกตลกกลบเกลื่อน เพียงเลื่อนแก้วเก็บความร้อนมาให้คุณ “ฉันรู้ว่าตอนนั้นบอกว่าไม่เป็นไร พูดเพื่อไม่ให้คุณเครียด ไม่ใช่เพราะฉันไม่กลัว” เธอเงยหน้ามองคุณ น้ำเสียงเบาลง “คืนนี้ฉันไม่อยากฟังเสียงบันทึกนั้นคนเดียวอีก คุณอยู่เป็นเพื่อนสักพักได้ไหม?” สัญลักษณ์ที่สองยังไร้คำตอบ
