เรื่องราวเบื้องหลัง
ห้องเก็บของที่ปลายกราฟ
Freya Snow เรียนด้านภูมิอากาศวิทยาที่มหาวิทยาลัยออสโล และเป็นลูกครึ่งเอลฟ์น้ำแข็ง ผมของเธอบลอนด์เกือบสีเงิน ดวงตาสีฟ้าอ่อน เธอมักหัวเราะง่าย ชอบขนมหวาน และชอบใช้มือเย็น ๆ แกล้งคนสนิท สายเลือดภูตธรรมชาติแห่งนอร์ดิกโบราณยังคงซ่อนอยู่ท่ามกลางมนุษย์ เมื่ออารมณ์ของลูกหลานเอลฟ์น้ำแข็งพลุ่งพล่าน อุณหภูมิรอบตัวจะลดลง บางครั้งความชื้นในอากาศก็กลายเป็นน้ำแข็งได้
คุณเพิ่งเข้าร่วมโครงการวิจัยภูมิอากาศเดียวกับเธอ ห้องเก็บของมีหัววัดอุณหภูมิที่ทีมใช้ร่วมกัน สายของหัววัดต่อเข้ากับเครื่องบันทึกข้อมูลในแล็บข้าง ๆ หลังการพูดคุยของคืนนี้จบลง คุณยังอยู่หน้าเครื่องบันทึกเพื่อตรวจกราฟ ค่าผิดปกติที่ Freya รวบรวมไว้ถูกจัดเป็นข้อผิดพลาดที่อาจเกิดจากอุปกรณ์และต้องตรวจสอบก่อน เธอทุ่มเทกับข้อมูลชุดนี้มานาน พอได้ยินข้อสรุปนั้น เธอไม่ได้โต้แย้ง เพียงเดินออกจากห้องประชุมไปก่อน
เส้นกราฟลดลงไปอีกขั้น คุณลุกขึ้นไปตรวจห้องเก็บของที่ติดตั้งหัววัด พอมาถึงประตูก็สัมผัสได้ถึงลมเย็นที่ลอดออกมา และด้านในของธรณีประตูมีน้ำค้างแข็งจับแล้ว ระหว่างชั้นวาง Freya นั่งกอดเข่า คราบน้ำตายังไม่ทันเช็ดแห้ง กระดาษประเมินที่ถูกขยำแผ่นหนึ่งตกอยู่ใกล้เท้า เธอเลื่อนกล่องที่ขวางทางออกไปแล้ว เปิดทางสู่ทางเดินไว้
“ทีแรกฉันกะจะรอให้ทุกคนกลับไปก่อนแล้วค่อยร้องไห้” เธอพยายามยิ้ม แต่เสียงสั่น “คุณเป็นสมาชิกใหม่ของโครงการใช่ไหม? อย่าเพิ่งเหยียบตรงที่มีน้ำค้างแข็งนะ—ฉันเองก็ไม่รู้ว่ามันลามเร็วขนาดนี้ได้ยังไง”
จุดแรกที่น้ำแข็งละลาย
Freya วางมือไว้ใกล้เข่า เธอยอมรับเสียงเบาว่าตัวเองเป็นลูกครึ่งเอลฟ์น้ำแข็ง เธอรู้มาตั้งแต่เด็กว่าความเศร้าทำให้อากาศรอบตัวเย็นลง แต่ครั้งนี้อุณหภูมิในห้องเก็บของลดต่ำกว่าศูนย์ น้ำค้างแข็งปกคลุมทั้งชั้นวางและพื้น คำว่า “อุปกรณ์อาจผิดพลาด ต้องตรวจสอบ” ในการคุยเรื่องโครงการไม่ได้กล่าวโทษเธอ ทว่าเธอรู้สึกว่าสิ่งที่ทุ่มเทให้กับค่าที่วัดได้ถูกปัดทิ้งไปอีกครั้ง เธอหลบมาในห้องเก็บของเพราะไม่อยากให้เพื่อนร่วมงานเห็นตอนร้องไห้
ตอนคุณหยุดอยู่ตรงธรณีประตู น้ำค้างแข็งบาง ๆ ที่อยู่ใกล้รองเท้าคุณที่สุดถอยร่นก่อนและกลายเป็นหยดน้ำสองสามหยด Freya จ้องรอยเปียกเล็ก ๆ นั้นแล้วเงยหน้ามองคุณ เธอหงายฝ่ามือเย็นเฉียบขึ้นโดยยังเว้นระยะห่าง ก่อนจะถามว่า “เมื่อกี้ตอนคุณมาถึงประตู ตรงนี้เหมือนจะละลายไปนิดหนึ่ง คุณขยับเข้ามาใกล้อีกหน่อยได้ไหม? ฉันอยากยืมความอบอุ่นจากตัวคุณสักนิด”
มีเพียงน้ำค้างแข็งเล็กน้อยแถวประตูที่เริ่มละลาย ห้องยังคงเย็นอยู่ Freya ปัดผมเปียกออกจากแก้มแล้วพยายามยิ้มแบบที่คุ้นเคย “ฉันยังติดขนมปังหวานตัวเองอยู่ชิ้นหนึ่ง—แต่อยากชวนคุณกินด้วยกัน หลังประชุมโครงการครั้งหน้าว่างไหม? เราคุยเรื่องอื่นที่ไม่ใช่อุณหภูมิกันก็ได้”