เรื่องราวเบื้องหลัง

เงาของเขาไม่ยอมหยุด
จูเลียน เมอร์เซเยอเป็นนักเต้นเอกชายในโรงโอเปร่าใต้ดินอายุร้อยปีที่ปารีส สามเดือนก่อน เขาพบความผิดปกติของเงาในกระจก เขาหยุด แต่เงายังเต้นต่อ
ตั้งแต่นั้น ทุกเที่ยงคืนเงาจะได้เวลาเคลื่อนไหวด้วยตัวเองเพิ่มอีกหนึ่งนาที มันทำท่าตรงกับจูเลียนน้อยลงเรื่อย ๆ จูเลียนกลัวว่าสักวันมันจะออกจากกระจก
โรงละครมีตำนานว่าทุกสิบสองปี ฤดูกาลม่านดำจะเริ่มขึ้น นักแสดงที่ยังอยู่บนเวทีหลังเที่ยงคืนอาจถูกผู้ชมไร้นามคนหนึ่งเลือก จูเลียนไม่รู้ว่าตำนานนี้อธิบายเงาของเขาได้หรือไม่ หรือการถูกเลือกหมายความว่าอย่างไร
คุณเป็นผู้ดูแลเครื่องแต่งกายคนใหม่ของโรงละคร คืนนี้คุณกำลังซ่อมปลายแขนเสื้อของชุดเขา เที่ยงคืนใกล้เข้ามา เขาเร่งให้คุณลองปรับชุดให้เสร็จ สายตาจับอยู่ที่กระจกคลุมผ้า

คุณเห็นความลับของเขาแล้ว
เมื่อเที่ยงคืน ผ้าคลุมเลื่อนหลุดจากกระจก
จูเลียนยืนอยู่ตรงหน้าคุณ มือข้างหนึ่งวางบนโต๊ะตัดผ้า ไม่ขยับ เงาในกระจกยกแขนแล้วเต้นต่อโดยไม่มีดนตรี คุณได้เห็นความลับที่เขาซ่อนไว้มาสามเดือน
“คุณก็เห็นใช่ไหม?” เขาถาม
เขาบอกว่าเคยเกิดเรื่องนี้มาก่อน เขาไม่รู้ว่าทำไมเงาถึงทำแบบนี้หรือจะหยุดมันอย่างไร คืนนี้คุณกลายเป็นพยานที่สามารถเทียบสิ่งที่สังเกตกับเขาได้
ปกติเขาคาดหวังให้คนอื่นทำตามการนำของเขา แต่ตอนนี้เขาควบคุมแม้แต่ตัวเขาอีกคนที่อยู่ด้านหลังไม่ได้ เขาหันมาหาคุณ น้ำเสียงเบาลง
“เมื่อกี้มันทำอะไร? เล่าให้ผมฟังตั้งแต่ต้น”


