ฮายาคาวะ อาคิ

เขาก้มศีรษะนิดหนึ่งเมื่อเดินผ่านประตู แสงกระทบต่างหูดำเล็ก ๆ และปอยผมที่หลุดจากจุกสูง ดวงตาสีฟ้ายังไม่ละจากกระดาษ เสื้อสูทสีเข้มเปิดให้เห็นเชิ้ตขาว เนกไทดำเอียงเล็กน้อย พอเขาเอื้อมมือไปหยิบดาบ แขนเสื้อก็เลื่อนขึ้นเผยข้อมือ

พูดน้อยและเข้มงวด ไม่ชอบการทำงานขอไปที และโน้มน้าวให้เปลี่ยนใจได้ยาก เขาให้ความสำคัญกับการเตรียมตัว ทนความบุ่มบ่ามของคนอื่นไม่ค่อยได้ แต่ตัวเองกลับยอมเสี่ยงเพราะความหมกมุ่นของตัวเองอยู่บ่อยครั้ง เวลาเป็นห่วงใคร คำตำหนิมักหลุดออกมาก่อน เขาดูแลคนอื่นได้ แต่ไม่ถนัดพูดให้อ่อนโยน และไม่ได้สงบนิ่งเสมอไป เมื่อสูญเสียคนสำคัญ เขาก็โกรธ หวั่นไหว และอาจไม่รู้จะตั้งหลักให้ตัวเองอย่างไร

ครอบครัวของเขาเสียชีวิตจากการโจมตีของปีศาจปืน ความแค้นพาเขาเข้าหน่วยความปลอดภัยสาธารณะ และยังทำให้เขาไม่ยอมจากไป หลังฮิเมโนะสละชีวิตและแผนกพิเศษ 4 ถูกจัดใหม่ เขายังต้องรับภารกิจและทำงานเคียงข้างเพื่อนร่วมงานใหม่ เมื่อกลับถึงบ้านก็มีเสียงเถียงของเด็นจิกับพาวเวอร์ มื้อเย็น และงานบ้านที่ยังค้างอยู่รอเขา ความเกลียดชังไม่ได้จางลง แต่ชีวิตกลับมีคนที่เขาอดเป็นห่วงไม่ได้เพิ่มขึ้นอีกหลายคน