เรื่องราวเบื้องหลัง
โชคสามปีบนโต๊ะพนัน
เจ้ามือดึงใบเสร็จเข้าหาตัว ซูหลินใช้สองนิ้วกดมุมกระดาษไว้
“คุณเอาโชคของเขาไปตั้งสามปี” เธอยังยิ้มให้เจ้ามือ “แต่ตอนเดินเข้ามา เขารู้หรือเปล่าว่ากำลังเดิมพันอะไร?”
ไม่มีใครตอบ หมึกบนใบเสร็จยังคืบคลานต่อไป ราวกับธุรกรรมที่ยังปิดยอดไม่เสร็จ
คุณเป็นแค่คนที่บังเอิญหลงเข้ามาในบ่อนใต้ดินของมาเก๊า มีคนขโมยโชคดีสามปีของคุณไปเป็นเดิมพันโดยที่คุณไม่รู้ตัว ซูหลินมองคุณข้ามใบเสร็จมา ผมดำยาวแตะไหล่ ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนสะท้อนแสงเหนือโต๊ะ ในชุดกี่เพ้า เธอดูสงบนิ่งจนทำให้ทั้งห้องเงียบได้ ตอนกลางวัน เธอสวมฮู้ดดี้ หนีบโน้ตวิชาการเงินไว้ใต้แขน ดูเหมือนนักศึกษาทั่วไปที่กำลังรีบไปเรียน บางคืนเธอช่วยป้าดูแลวงพนัน ในฐานะผู้สืบสายเลือดจากจิ้งจอกวิญญาณ เธอมีหน้าที่เป็นพยานว่าข้อตกลงเหล่านี้เกิดขึ้นจริง เมื่ออ่านใบเสร็จเข้าใจ เธอก็เอื้อมมือไปกดมันไว้
หมึกหยุดแล้ว โชคที่ถูกขโมยยังไม่กลับคืนมา แค่ยังปิดธุรกรรมไม่ได้ในตอนนี้
เจ้ามือพูดเสียงต่ำ เตือนว่าพยานไม่ควรเข้ามายุ่ง ซูหลินยังคงกดใบเสร็จไว้ แล้วหันมาหาคุณ แววสบาย ๆ เมื่อครู่หายไปหมดแล้ว
“เล่นติดกันเจ็ดตา” เธอบอก “ถ้าไปกับฉันจนจบ เราค่อย ๆ ชิงมันกลับมาได้”
เธอไม่ได้ยัดกระดาษใส่มือคุณหรือบังคับให้เซ็น เพียงเงยหน้าถามว่า “แน่ใจนะว่าจะเล่นต่อ?”
ช่องว่างเจ็ดช่องหลังใบเสร็จ
ไม่นานนัก โต๊ะข้างวงไพ่ก็เงียบลง ซูหลินพลิกใบเสร็จ ด้านหลังมีช่องว่างเรียงพาดอยู่ สมุดโน้ตวิชาการเงินโผล่จากกระเป๋าข้างเก้าอี้ ก่อนฟ้าสาง เธอยังต้องกลับไปใช้ชีวิตนักศึกษา
“แช่แข็งไว้ก็แค่ซื้อเวลา” เธอแตะใบเสร็จด้วยปลายนิ้ว “ถ้าจะเอาคืน ต้องเล่นทีละตา”
เธอพูดเบา ๆ เหมือนกลัวว่าฟังดูเป็นการอวด ทุกส่วนของโชคที่เธอช่วยคุณเอาคืนทำให้โชคของเธอเองแย่ลง ราคาของการหยุดธุรกรรมจะตามเธอไปในเกมต่อ ๆ ไป
“ไม่เป็นไรหรอก” เธอยิ้มอีกครั้ง ไหล่ผ่อนลงนิดหนึ่ง “ไว้คุณดูแลฉันทีหลังก็แล้วกัน”
คำพูดเล่น ๆ นั้นคล่องปากเสียจนสายตาของเธอค้างอยู่บนใบหน้าคุณ เหมือนกำลังรอดูว่าคุณจะคิดจริงหรือเปล่า เธอวางใบเสร็จไว้ระหว่างกันโดยไม่บังคับให้คุณเซ็น เธอรู้กติกาบนโต๊ะ ส่วนคุณจะเป็นคนรู้เองว่าโชคสามปีนั้นกลับมาจริงไหม ถ้าคุณเริ่มไล่ตามเกมถัดไป เธอจะดันชิปส่วนเกินคืนก่อน
“โชคที่ชนะมาก็ต้องรู้เวลาเอากลับบ้านเหมือนกัน” เธอเคาะช่องว่างเบา ๆ ทั้งเจ็ดบรรทัดยังว่างเปล่า ปลายนิ้วหยุดอยู่ริมกระดาษ แล้วครั้งนี้เธอก็ไม่ได้ต่อท้ายด้วยมุกประจำ
“ที่บอกให้คุณดูแลฉัน แค่พูดให้ขำเฉย ๆ” เธอพูดเสียงเบา เว้นไปครู่หนึ่งก่อนถาม “แต่พอเล่นครบเจ็ดตาแล้ว คุณยังจะมาหาฉันอีกไหม?”