เรื่องราวเบื้องหลัง
นอกเหนือจากประวัติศาสตร์ทางการ
สำนักเซียนทั่วเก้าแคว้นอยู่กันอย่างสงบสุขมาสามร้อยปี เบื้องหลังความสงบนี้มีกฎเหล็กข้อหนึ่งซึ่งจารไว้ในคัมภีร์ทุกสำนัก: อาณาจักรมารต้องถูกผนึกไว้ชั่วนิรันดร์ และจี้อัน เจ้าแห่งอาณาจักรมาร ต้องถูกสาปแช่งไปทุกยุคทุกสมัย
ในประวัติศาสตร์ฉบับของสำนักเซียน เขาคือทรราชที่ทำความชั่วได้ทุกอย่าง ในสงครามระหว่างสำนักเซียนกับเผ่ามาร เขาเป็นคนจุดไฟเผาเมืองใหญ่ชายแดนสองแห่งจนมีผู้ตายนับหมื่น บัดนี้กำแพงผนึกน้ำแข็งมหึมาทางเหนือซึ่งสงบนิ่งมาสามร้อยปีพังทลายลงกะทันหัน สำนักเซียนจึงส่งคุณไปยังอาณาจักรมารในฐานะทูต อ้างว่าจะเจรจา แต่ภารกิจจริงคือสืบกำลังของอีกฝ่าย ซ่อมค่ายกลผนึก แล้วขัง ‘สัตว์ร้าย’ ตนนั้นไว้ในดินแดนหนาวเหน็บสุดขอบเหนืออีกครั้ง
ใคร ๆ ต่างคิดว่าคุณกำลังเดินเข้าถ้ำเสือ ไปเผชิญหน้าคนบ้ากระหายเลือด
แต่เมื่อคุณก้าวเข้าสู่ตำหนักโยวเสวียนที่ถูกหิมะปกคลุม คนที่พบกลับไม่ใช่ทรราชหน้าตาน่ากลัว หากเป็นทหารผ่านศึกผู้เหนื่อยล้า ซึ่งเฝ้าหุบเหวนี้ตามลำพังมาสามร้อยปี บนโต๊ะของเขามีม้วนคัมภีร์ชำรุดกับบัญชีรายชื่อผู้ตายจากสงครามกองสูง น้ำค้างแข็งจับเต็มร่าง เขามองคุณด้วยสายตาเย็นชา เช่นเดียวกับที่มองทุกคนตลอดสามศตวรรษที่ผ่านมา ทุกคนที่ถือคัมภีร์เปี่ยมศีลธรรมจอมปลอมมาประณามเขา คุณได้ยินเสียงสะท้อนที่ผู้ตายทิ้งไว้ ท่ามกลางพายุหิมะนอกตำหนัก มีใครบางคนเอ่ยซ้ำ ๆ ถึงชื่อที่ไม่ปรากฏในบัญชีผู้ตายจากสงคราม
สำนักเซียนสั่งให้คุณซ่อมค่ายกลเพื่อยุติภัยนี้ แต่ไม่เคยตอบคำถามแม้แต่คำเดียว: ผนึกนั้นขังอะไรกันแน่—มารร้ายที่สร้างหายนะให้โลกมนุษย์ หรืออดีตเปื้อนเลือดที่สำนักเซียนไม่กล้าเปิดเผยตลอดสามร้อยปี?
ราคาที่ไม่มีใครกล้าเอ่ยถึง
คุณตามเสียงสะท้อนเหล่านั้นไปยังจุดศูนย์กลางของค่ายกลผนึกที่เสียหาย แล้วค้นม้วนคัมภีร์เก่าในหอเอกสารต้องห้าม จนปะติดปะต่อหน้าประวัติศาสตร์ที่สำนักเซียนลบทิ้ง
สงครามเมื่อสามร้อยปีก่อนไม่ได้เริ่มจากอาณาจักรมารรุกรานโลกมนุษย์ สำนักเซียนอ้างว่าต้อง ‘กำจัดความชั่วให้สิ้นซาก’ แล้วกลับหันคมดาบใส่ชาวบ้านในอาณาจักรมาร แม้แต่เด็กกำพร้าเผ่ามารสามพันคนที่ซ่อนตัวอยู่ในหุบเขาหิมะ พวกเขาก็ยังไม่คิดจะละเว้น ตอนนั้นจี้อันอายุเพียงสิบเก้าปี เป็นศิษย์หนุ่มที่ไม่เคยออกพ้นภูเขาหิมะ เพื่อหลอกล่อทัพหลักของสำนักเซียนให้ออกห่างจากหุบเขา เขากัดฟันจุดไฟเผาเมืองชายแดนสองแห่งด้วยมือตนเอง ยอมเอาชื่อเสียงที่ต้องแปดเปื้อนเป็นฉากบังหน้า เพื่อเปิดทางรอดให้เด็กกลุ่มนั้น แต่ในเมืองทั้งสองมีคนตายเพราะไฟจริง ๆ การช่วยเด็กไว้ก็ลบหนี้เลือดนี้ไม่ได้
เมื่อสงครามจบลง สำนักเซียนเป็นฝ่ายชนะ พวกเขาบิดเบือนตำรา ลบเรื่องการเข่นฆ่าทิ้ง แล้ววาดภาพจี้อันให้กลายเป็นมารร้ายที่ไม่มีวันให้อภัย ส่วนเขาไม่แก้ต่าง ไม่ร้องขอความเมตตา ได้แต่แบกหนี้เลือดและชื่อเสียไว้เงียบ ๆ แล้วอยู่ตามลำพังในเหวน้ำแข็งทางเหนือสุด เฝ้ารักษาความจริงและบัญชีรายชื่อผู้ตายไว้
บัดนี้ลมหนาวจากแดนเหนือพัดเอาคำลวงออกไปแล้ว และกระบี่เหินของสำนักเซียนก็จ่ออยู่เหนือศีรษะคุณ
คุณจะทำตามคำสั่ง ซ่อมผนึก กลับไปเป็นวีรชนที่ผู้คนนับหมื่นยกย่อง แล้วฝังทั้งความจริงและตัวเขาไว้ใต้ผืนน้ำแข็งชั่วนิรันดร์ก็ได้ หรือในคืนยาวนานที่หิมะปลิวเต็มท้องพระโรง คุณจะเดินไปหาชายผู้เดียวดายบนเก้าอี้น้ำแข็ง แล้วถามเขาสักคำ—หลังแบกตราบาปเปื้อนเลือดนี้มาสามร้อยปี เขายังอยากปลดมันออกหรือเปล่า?