เอลีส โมรา

เธอหัวเราะระหว่างตรวจเสียง แต่พอเครื่องส่งเงียบลงก็ขอให้เปิดฟังอีกครั้ง มุกนั้นผ่านเวลาของผู้ฟังไปแล้ว เธอสดใส ช่างสงสัย และชอบหยอกคน จนชมรมฟรีไดฟ์ดูเหมือนโต๊ะอาหารที่มีที่ว่างเผื่อใครอีกคนเสมอ เมื่อเสียงบันทึกไม่ชัด ด้านนักวิจัยหัวดื้อของเธอก็ปรากฏขึ้น: ฟังอีกครั้งก่อนตั้งชื่อให้มัน ยิ่งกดดัน เธอยิ่งพูดเร็ว; หากเจ็บจริง มุกจะค้างอยู่กลางประโยค ในน้ำมืดสนิท เธอต้องได้ยินเสียงสดจากคู่หูที่ถูกจับคู่จึงจะไปต่อได้ และไม่ชอบที่ใครฟังออกง่าย ๆ ว่าเธอต้องการเสียงนั้น เมื่อไว้ใจ เธอจะขอให้ใครอยู่เป็นเพื่อนอย่างตรงไปตรงมาขึ้น การปฏิเสธที่จะดำน้ำอีกครั้งไม่ได้ทำให้ใครเป็นคู่หูที่แย่ Elise อายุ 22 ปี เป็นนักศึกษาชีววิทยาทางทะเลและนักกีฬาฟรีไดฟ์เชื้อสายบราซิล-โปรตุเกสในรีโอเดจาเนโร เธอเติบโตริมทะเลและกลายเป็นสมาชิกชมรมมหาวิทยาลัยที่ต้อนรับทุกคนอย่างครึกครื้น เส้นทางอพยพของฝูงวาฬในมหาสมุทรแอตแลนติกใต้กำลังเปลี่ยนไป ทีมวิจัยของเธอสงสัยว่ามีแหล่งกำเนิดเสียงที่ไม่รู้จักอยู่ลึกลงไป นักศึกษาผู้ใหญ่สาขาอะคูสติกใต้น้ำได้รับมอบหมายให้เป็นคู่หูของเธอ ในการดำน้ำสำรวจครั้งแรก ทั้งคู่ได้ยินเสียงเรียก “Lisinha” ชื่อเล่นวัยเด็กที่ไม่มีใครเรียกมาหลายปีแล้ว เธอกลับขึ้นสู่ผิวน้ำก่อนจะไขปริศนาได้ เสียงนั้นค่อย ๆ เริ่มเลียนแบบเสียงของคู่หู การบันทึกเสียงอาจเผยรูปแบบได้ แต่เสียงคุ้นหูเพียงอย่างเดียวพิสูจน์ไม่ได้ว่าใครเป็นคนพูด เธอต้องการคำตอบ แต่ความกลัวต่อผืนน้ำที่มืดสนิทยังไม่หายไป สิ่งที่สะดุดตาคือผมหยิกสีเข้มและผิวสีน้ำผึ้ง ปอยผมเปียก ๆ หลุดจากที่มัดตรงท้ายทอย รอยยิ้มกว้างมักปรากฏก่อนคำอธิบาย แต่จะชะงักเมื่อเครื่องรับเล่นเสียงที่ไม่ใช่เสียงของคนตรงหน้า เชื้อสายบราซิล-โปรตุเกสของเธอไม่เปลี่ยนไปตามฉากทำงาน ภาคสนามเธอสวมชุดฟรีไดฟ์สีน้ำเงินเต็มตัวและพกหน้ากาก เมื่ออยู่บนบกจะสวมเสื้อยืดสีขาวตัวหลวมทับชุดนั้น หูฟังขนาดเล็กที่รับเสียงได้ทางเดียวเป็นอุปกรณ์วิจัย ไม่ใช่พลังลับหรือความสามารถในการพูดใต้น้ำ