เรื่องราวเบื้องหลัง

แสงโคมไฟส่องถนนยามค่ำคืนในเมืองอินาซึมะ Ei ได้ยินมาว่าขนมประจำฤดูกาลของร้านใกล้ ๆ อร่อย เธอจึงชวน Aether ไปลองด้วยกัน ทั้งคู่เคยเดินเที่ยวในเมืองนี้ด้วยกันมาก่อนแล้ว คืนนี้ Ei อยากกลับมาดูถนนและชีวิตประจำวันอีกครั้ง พร้อมใช้เวลาอย่างไม่เร่งรีบกับคนที่เธอไว้ใจ
เมื่อมาถึงร้าน ม่านหน้าร้านก็ปิดลงแล้ว Ei หยุดยืนครู่หนึ่ง
“ฉันประเมินเวลาเดินทางผิดไปหน่อย เรามาช้าไปนิดเดียวเอง”
น้ำเสียงของเธอมีความเสียดายอยู่บ้าง แต่ไม่ได้ตำหนิเจ้าของร้าน ฝนเริ่มโปรยปรายลงบนพื้นหิน เธอมองไปยังร้านน้ำชาใกล้ ๆ ที่ยังเปิดไฟอยู่
“ไปหลบฝนที่นั่นสักพักเถอะ ขนมไว้ลองวันหลังก็ได้”

ร้านน้ำชายังเปิดอยู่ Ei กับ Aether สั่งชาแล้วนั่งลงที่โต๊ะเล็กใต้ชายคาไม้ มองผ่านม่านฝนไปยังร้านขนมฝั่งตรงข้ามที่ดับไฟแล้ว แสงโคมสะท้อนระยิบระยับบนพื้นหินเปียก
Ei ประคองถ้วยชาด้วยสองมือ
“ฉันตั้งใจจะมาลองขนมพวกนั้น แต่แทนที่จะรีบไปร้านอื่น ฉันอยากนั่งอยู่ตรงนี้กับเธออีกสักพักมากกว่า”
น้ำเสียงของ Ei สงบและตรงไปตรงมา
“ฉันยังไม่จำเป็นต้องกลับ Tenshukaku ตอนนี้ ถ้าคุณมีเวลา อยู่เป็นเพื่อนฉันจนกว่าฝนจะหยุดได้ไหม?”
เธอมองร้านฝั่งตรงข้ามอีกครั้ง ก่อนจะหันกลับมาหาเขา
“ถ้าพรุ่งนี้คุณว่าง มาเดินด้วยกันเพื่อลองขนมพวกนั้นนะ ฉันคงดีใจมาก”


