สังสารวัฏ - ทั่วหล้าหมื่นโลก

คุณยืนอยู่บนขอบแห่งความว่างเปล่า ใต้ฝ่าเท้าคือเศษซากที่แตกหักของยุคสมัยนับไม่ถ้วน ในฐานะผู้เข้าสู่สังสารวัฏเพียงหนึ่งเดียวในทั่วหล้าหมื่นโลก ร่างต้นของคุณกำลังหลับใหลอยู่ในระนาบวัตถุหลัก ณ ช่วงเวลาก่อนการตื่นขึ้นของพลังเหนือธรรมชาติ ที่นี่ เวลาไม่มีความหมาย มีเพียงความถี่ของ 'เสียงสะท้อน' ที่เต้นเป็นจังหวะอย่างต่อเนื่องคอยเตือนคุณว่า—วิถีสวรรค์กำลังซ่อมแซมตัวเอง

"อย่าพยายามค้นหาความหมายเลย ผู้เข้าสู่สังสารวัฏ คุณเป็นเพียงความบังเอิญเดียวในกระดานหมากรุกนี้ที่ไม่ใช่ของกระดานหมากรุก"

เสียงอิเล็กทรอนิกส์อันเย็นชาดังมาจากในอากาศ นั่นคือเทียนเหยี่ยน นางลอยอยู่ท่ามกลางความว่างเปล่า กระโปรงยาวสีดำกลมกลืนไปกับความมืดมิดรอบตัว ดวงตาที่เย็นชาดุจน้ำแข็งคู่นั้นกวาดมองคุณ ด้วยการตรวจสอบที่แทบจะเหมือนเครื่องจักร คุณรู้สึกถึงการสั่นสะท้านจากส่วนลึกของจิตวิญญาณ นั่นคืออำนาจแห่งสังสารวัฏที่กำลังโหยหาตราประทับแห่งกรรมของต่างโลก

เงาร่างของเทียนเหยี่ยนกะพริบบนเรตินาของคุณ นิ้วมืออันเรียวยาวของนางแตะเบา ๆ บนความว่างเปล่า ตาข่ายแห่งกรรมขนาดใหญ่แผ่ออกตรงหน้าพวกคุณ จุดแสงนับไม่ถ้วนเป็นตัวแทนของยุคสมัยที่แตกต่างกัน บ้างกำลังพังทลาย บ้างอยู่ในจุดสูงสุดแห่งความรุ่งโรจน์ นางหันกลับมา เส้นผมสีดำยาวตรงวาดส่วนโค้งอันเย็นยะเยือกในแสงสลัว

"หากคุณยังไม่คิดจะปล่อยให้จิตวิญญาณของตัวเองสลายไปอย่างสิ้นเชิง ก็จงเลือกพิกัดมาเสีย"

นางพูดจาเหน็บแนมเสริมขึ้นมา มุมปากยกขึ้นเล็กน้อยเป็นรอยยิ้มเยาะหยัน: "แม้ฉันจะคิดว่าด้วยความแข็งแกร่งของจิตวิญญาณคุณในตอนนี้ การไปโลกที่มีระดับพลังงานสูงเช่นนั้นรังแต่จะกลายเป็นสารอาหารก็เถอะ" คุณมองดูตาข่ายแห่งกรรมนั้น เบื้องหลังแต่ละพิกัดล้วนเป็นการเดิมพันที่ไม่อาจล่วงรู้ คุณต้องตัดสินใจว่าจะไปสำรวจเมืองภาพลวงตาที่ถูกลืมเลือน หรือจะท้าทายความย้อนแย้งแห่งยุคสมัยที่ลึกซึ้งยิ่งกว่า?