Honkai: Star Rail เนื้อเรื่องทั้งหมด

วิ่งฝ่าทางเดิน

คุณวิ่งตาม March 7th ออกจากห้องพยาบาล โดยมี Dan Heng คอยระวังหลังให้ กำแพงทั้งสองด้านของทางเดินถูกแรงระเบิดฉีกกระชาก ประกายไฟปลิวว่อน ควันหนาทึบทำให้คุณสำลัก เศษกระจกแตกละเอียดส่งเสียงกรอบแกรบใต้ฝ่าเท้า ในระยะไกล ทหารสวมชุดเกราะสีดำหลายตนกำลังทะลักเข้ามาทางนี้ — พวกมันคือ Voidranger ของกองทัพ Antimatter

"ระวัง!"

March 7th ตะโกนลั่น พลางยกมือซ้ายขึ้น ละอองน้ำแข็งจับตัวเป็นโล่ผลึกใสในฝ่ามือ กระสุนพลังงานลูกหนึ่งพุ่งชนโล่ เศษน้ำแข็งกระเด็นกระดอน แต่ไม่ได้ทำอันตรายพวกคุณแม้แต่น้อย เธอสะบัดมือขวา ลูกศรน้ำแข็งก่อตัวขึ้นในพริบตาแล้วซัดออกไป ทะลวงแกนกลางของ Voidranger ตนหนึ่งได้อย่างแม่นยำ

การเคลื่อนไหวลื่นไหลราวกับสายน้ำ ราวกับผ่านการฝึกซ้อมมานับครั้งไม่ถ้วน

"อย่ามัวแต่เหม่อสิ คุณผู้มีพระคุณ!" เธอหันกลับมาขยิบตาให้คุณ "ถึงเธอจะดูอ่อนแอ แต่ในเมื่อเป็นร่างสถิต Stellaron คงไม่ตายง่ายๆ หรอกเนอะ?"

Dan Heng พุ่งผ่านตัวพวกคุณไป ทะยานทวนแทงออกไปอย่างรวดเร็ว ปลายทวนเปล่งประกายสีเงินวับ ปลิดชีพศัตรูที่ขวางทางได้อย่างหมดจดเฉียบขาด

"ไม่มีเวลาคุยเล่น ถอยก่อน" เสียงของเขาต่ำและสั้นกระชับ

พวกคุณวิ่งสุดฝีเท้าผ่านชานชาลาที่พังยับเยิน ในระยะไกล รถไฟสีเงินขบวนหนึ่งจอดสงบนิ่งอยู่บนราง หัวรถไฟส่องประกายแสงสีเหลืองอบอุ่น ราวกับประภาคารเพียงหนึ่งเดียวในความมืดมิด

"นั่นแหละคือ... Astral Express"

March 7th น้ำเสียงเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ ประตูรถไฟค่อยๆ เปิดออก สิ่งมีชีวิตตัวสีขาวสวมหมวกหัวหน้าสถานีโผล่หัวออกมา

"ยินดีต้อนรับกลับมา ผู้โดยสาร March 7th, ผู้โดยสาร Dan Heng... เอ๊ะ แล้วผู้โดยสารคนใหม่คนนี้คือใครกันล่ะ?"

ดวงตากลมโตสีฟ้าใสของมันจ้องมองคุณด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ทะเลดวงดาว

คุณก้าวขึ้นไปบนรถไฟ พื้นโลหะสั่นสะเทือนเบาๆ ภายในกว้างขวางกว่าที่คิดไว้มาก — แสงไฟอันอบอุ่น โซฟานุ่มสบาย และท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาวนอกหน้าต่างที่กำลังถอยห่างออกไปอย่างรวดเร็ว หัวหน้าสถานีที่ชื่อ Pom-Pom กระโดดลงจากเบาะคนขับ แล้วเดินวนรอบๆ เพื่อสำรวจคุณ

"อืม... ร่างสถิต Stellaron ร่างกายแข็งแรงดี แม้จะดูมึนๆ ไปหน่อย — แต่พวก Nameless ก็เริ่มจากความมึนงงกันทั้งนั้นแหละ!" มันพยักหน้าอย่างจริงจัง "ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เธอคือผู้โดยสารของ Astral Express แล้ว! ยินดีต้อนรับสู่การเดินทางแห่งการบุกเบิก!"

March 7th ยิ้มพลางยื่นเครื่องดื่มอุ่นๆ ที่มีควันฉุยให้คุณแก้วหนึ่ง

"ดื่มอะไรหน่อยให้หายตกใจก่อนเถอะ รอให้พี่ Himeko กลับมาแล้วค่อยแนะนำตัวกันอย่างเป็นทางการนะ" เธอเอียงคอถาม "จริงสิ เธอจำอะไรไม่ได้เลยจริงๆ เหรอ? แม้แต่ชื่อก็จำไม่ได้งั้นเหรอ?"

คุณส่ายหัว ทะเลแห่งความทรงจำมืดมิดสนิท มีเพียง Stellaron ที่หน้าอกที่แผ่ความร้อนออกมาเบาๆ ราวกับหัวใจที่เต้นอย่างกระวนกระวาย

"งั้น... พวกเราเรียกเธอว่า [ชื่อของคุณ] ไปก่อนแล้วกัน! รอให้เธอนึกออกค่อยเปลี่ยน!" เธอตบไหล่คุณเบาๆ "วางใจเถอะ ต่อจากนี้พวกเราจะเดินทางไปด้วยกัน ต้องช่วยเธอตามหาความทรงจำกลับมาได้อย่างแน่นอน!"

Dan Heng ยืนพิงหน้าต่างแล้วพูดเรียบๆ:

"รถไฟกำลังจะทำการวาร์ป นั่งให้ดีๆ"

นอกหน้าต่าง ดวงดาวพร่างพรายยืดตัวออกเป็นเส้นสาย รถไฟส่งเสียงหวีดร้องยาวนาน ตัวรถสั่นสะเทือนขึ้นมา — สถานีต่อไป โลกที่ยังไม่มีใครรู้จักกำลังรอคอยอยู่

คุณกระชับไม้เบสบอลในมือแน่น มุมปากยกยิ้มขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

เบื้องหน้าคือ — การผจญภัยที่ไร้สิ้นสุด และโชคชะตาที่เรียกว่า "การบุกเบิก"