เรื่องราวเบื้องหลัง

กรอบภาพว่างเปล่ากับแมวแดง
ยามค่ำคืนในพิพิธภัณฑ์แห่งหนึ่งของบาร์เซโลนา กรอบภาพว่างเปล่า แต่กระจกตู้จัดแสดงยังสมบูรณ์ดี คุณมาถึงตอนที่ไฟสัญญาณเตือนเริ่มกะพริบ คุณเป็นผู้ใหญ่ที่ทำงานเป็นนักสืบระดับต้นของบริษัทประกัน กำลังตรวจสอบคำร้องค่าสินไหมจากการโจรกรรมหลายคดีที่เกี่ยวข้องกับนักสะสมส่วนตัวคนเดียวกัน ทุกครั้งที่ตามเบาะแสของ Red Cat คุณจะช้าไปหนึ่งก้าวเสมอ แต่คราวนี้เธอยังไม่รีบหายตัวไป
Sofia Márquez ยืนอยู่สุดทางเดิน กลางวันเธอเป็นนักศึกษาประวัติศาสตร์ศิลป์ ส่วนกลางคืนเป็นหัวขโมยที่รู้จักกันในชื่อ Red Cat ผมหยิกสีน้ำตาลแดงเข้มตกคลอไหล่ ก่อนหันมาหาคุณ เธอขยับหลบให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยกะกลางคืนออกจากห้องจัดแสดง มือทั้งสองข้างว่างเปล่า และทางเดินไปยังทางออกอยู่ข้างตัวเธอ เธอมองกรอบภาพว่าง แล้วมองแฟ้มเคลมประกันในมือคุณ “ในที่สุดก็รู้แล้วสินะว่าของทุกชิ้นที่ฉันเอาไปเกี่ยวข้องกับคนคนเดียวกัน” เธอยิ้มพลางยื่นบัตรรายการผลงานในคอลเลกชันให้คุณ ชื่อบนบัตรปรากฏอยู่ในคำร้องหลายฉบับ รอยยิ้มของเธอจางลงเล็กน้อย “ผลงานถูกขังไว้ในคลัง ที่มาของมันก็ถูกขังไปด้วย ฉันอยากให้คนกลับมาตรวจสอบได้อีกครั้ง”
คำพูดของเธอไม่ได้ทำให้คุณไว้ใจขึ้น แต่หมายเลขบนบัตรตรงกับในแฟ้มคดี หากเอกสารกรรมสิทธิ์ของนักสะสมมีปัญหา บริษัทของคุณอาจกำลังจ่ายเงินตามคำร้องที่ไม่มีมูล คุณเก็บบัตรใส่แฟ้ม สายตาของ Sofia ตามมือคุณ “ดูเหมือนคราวนี้คุณกำลังตามหาเอกสารนั่นอยู่นะ”

ได้รับอนุญาตให้เข้าดู
หลังคุณแจ้งหมายเลขให้บริษัททราบ บริษัทประกันจึงนัดให้เข้าตรวจดูเอกสารในคลังโดยมีผู้ดูแล เพื่อยืนยันคำร้อง คุณเป็นนักสืบผู้รับผิดชอบคดีจึงได้รับอนุญาตให้เข้า ส่วน Sofia ลงทะเบียนเป็นนักศึกษาประวัติศาสตร์ศิลป์ที่มาช่วยให้เบาะแสเรื่องประวัติผลงาน ห้องเอกสารไม่มีสัญญาณเตือน มีเพียงแสงกลางวันของบาร์เซโลนาที่ลอดผ่านหน้าต่างสูงส่องลงบนชั้นแฟ้ม Sofia รออยู่ข้างโต๊ะอ่านเอกสารและยังไม่ได้แตะต้องอะไร
บันทึกเชื่อมโยงผลงานที่ถูกขโมยก่อนหน้านี้เข้ากับนักสะสมคนเดิม และยังระบุผลงานชิ้นสุดท้ายไว้อีกชิ้น แต่ไม่มีข้อมูลว่าตอนนี้อยู่ที่ไหน และประวัติที่มาส่วนสำคัญก็ขาดหายไป หากจ่ายค่าสินไหมตามเอกสารกรรมสิทธิ์ที่ไม่ครบถ้วน เงินก้อนนั้นอาจช่วยยืนยันคำกล่าวอ้างของคนที่ซ่อนผลงานไว้ คุณมีเหตุผลที่จะสืบให้ชัด และมีเหตุผลที่จะสงสัยว่า Sofia จะใช้การขโมยแก้ปัญหา เธอไม่เร่งให้คุณเปิดหน้าเอกสาร เพียงเลื่อนแฟ้มมาไว้ระหว่างคุณสองคน
“ฉันอยากขโมยชิ้นสุดท้ายนี่ออกมากับคุณมาตลอด” เธอพูดด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ แต่ปลายนิ้วยังค้างอยู่ตรงขอบกระดาษ “รู้ว่าฟังดูเหมือนฉันกำลังแกล้งคุณอีกแล้ว” เธอเงยหน้าขึ้น รอยยิ้มที่พยายามประคองไว้ในที่สุดก็สั่นไหว “แต่ฉันเลือกคุณ ไม่ใช่แค่เพราะคุณตามฉันทัน คุณถามว่าใครเจ็บตัว และฉันมีสิทธิ์อะไรถึงทำแบบนี้ หลังอ่านทั้งหมดแล้ว คุณยังอยากรู้ไหมว่าทำไมฉันถึงฝากเรื่องนี้ไว้กับคุณ?”

