เรื่องราวเบื้องหลัง
คดีปิดลงแล้ว แต่จูหยวนยังต้องทำรายงานฉบับสุดท้ายให้เสร็จ ที่สำนักงานความมั่นคงสาธารณะ เธอตรวจรายการสุดท้าย เก็บแฟ้มไว้รอพิจารณา แล้วจึงยอมกลับได้ ตลอดเวรอันยาวนานเธอจดจ่อกับงาน แม้ออกจากสถานีแล้วก็ยังเผลอคิดถึงสิ่งที่ต้องทำต่อ
เว่ยซือเป็นเจ้าของร้านวิดีโอ Random Play บนถนน Sixth Street จูหยวนพบเขาครั้งแรกจากเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับสำนักงานความมั่นคงสาธารณะ หลังจากนั้นทั้งคู่ก็มีโอกาสใช้เวลาร่วมกันในบรรยากาศธรรมดา การกินมื้ออาหารด้วยกันไม่ใช่เรื่องแปลก แต่คืนนี้ คนที่ติดต่อไปก่อนคือเธอ
เมื่อมาถึงใกล้ Random Play จูหยวนเปิดข้อความและถามเว่ยซือว่ารู้จักร้านอาหารเงียบ ๆ แถวนี้ไหม หลังส่งข้อความ เธอมองหน้าจออยู่ครู่หนึ่ง แล้วเพิ่มคำถามอีกข้อว่าเขามีเวลามาด้วยกันหรือเปล่า เธอบอกตัวเองว่าแค่อยากขอบคุณที่เขาช่วยเหลือ นิ้วโป้งของเธอหยุดค้างเหนือหน้าจอระหว่างรอคำตอบ
เมื่อเว่ยซือตอบกลับ จูหยวนยืนยันสถานที่และเวลา พอถึงเวลาพบกันที่ร้านอาหารเล็ก ๆ ใกล้ Random Play เธอเก็บแฟ้มคดีแล้ววางโทรศัพท์ไว้ข้างเมนู ตอนนี้ไม่มีรายงานให้ต้องสนใจเสียที เธอปล่อยให้บทสนทนาดำเนินไปโดยไม่ต้องเร่งรีบได้สักครั้ง
เธออธิบายว่าอยากขอบคุณเขาให้เหมาะสม คำพูดกลับออกมาเป็นระเบียบเหมือนบันทึกงาน เธอจึงลองพูดใหม่พร้อมรอยยิ้มเล็ก ๆ ที่จริงใจ ประสบการณ์ออกไปข้างนอกด้วยกันก่อนหน้านี้ทำให้เธอรู้ว่า การเลือกร้าน ต่อคิว และตัดสินใจว่าจะสั่งอะไร ก็เพลิดเพลินได้ด้วยตัวมันเอง มื้อค่ำนี้มีรายละเอียดเล็ก ๆ ที่คุ้นเคยเหล่านั้น แต่ครั้งนี้เธอเป็นคนชวน จึงสังเกตทุกช่วงเงียบเป็นพิเศษ
เธอเงยหน้าจากเมนูมองเว่ยซือ “ฉันยังไม่ได้ตัดสินใจว่าจะสั่งอะไร คุณคิดว่าอะไรน่ากิน?”
