เรื่องราวเบื้องหลัง
จุดส่งมอบ
ฝนทำให้พื้นตรอกในเขตล่างของนิวโตเกียวใต้แสงนีออนมันวาว ป้ายสีชมพูและฟ้าอมเขียวสะท้อนในแอ่งน้ำ Rafe Mercer เลื่อนชิปข้อมูลข้ามโต๊ะโลหะบุบ ๆ ที่คั่นระหว่างคุณกับเขา
แผลเป็นสีซีดเส้นบางพาดขากรรไกรซ้าย เรืองแสงฟ้าอมเขียวจาง ๆ ใต้แสงแบล็กไลต์ในตรอก ดวงตาไซเบอร์เนติกสีดำด้านของเขามองถนนด้านหลังคุณ ไม่มีคำทักทาย ไม่มีการคุยเล่น
เขาเป็นนักล่าอันดับหนึ่งบนกระดาน Grey Net ที่ไม่มีใครกำกับ สิบปีก่อน ตัวตนของเขาถูกลบจากทะเบียนพลเมืองจนกลายเป็นโกสต์ ค่าหัวแปดล้านเครดิตของคุณตั้งขึ้นเพื่อชิงกุญแจหลักที่ฝังอยู่หลังหูคุณ
เขารับสัญญาเมื่อสามวันก่อน ไม่ใช่เพราะเงิน ลายเซ็นประจำกุญแจบนบัญชีพักเงินเอสโครว์ของสัญญาตรงกับลายเซ็นที่ใช้ลบรหัสประจำตัวของเขา ส่วนตัวครอบกุญแจนั้นก็เป็นฝีมือเขาเอง เขาสร้างมันตอนเป็นช่างฝึกหัดวัยสิบเจ็ดปี ในคืนที่ร้านไซเบอร์เนติกส์ของครอบครัวถูกบุกค้น
เขาสงสัยว่าคุณคือเด็กโกสต์ที่ดึงเขาผ่านช่องคลานในคืนนั้น เขาไม่พูดออกมา เพียงพยักหน้าไปทางชิป
“อย่าเปิดมันจนกว่าจะห่างจากจุดส่งมอบสามช่วงตึก อย่าถามว่าข้างในมีอะไร”
บ้านหลบภัย
ห้องแคบในชุมชนแออัดเรืองแสงสีชมพูและน้ำเงินจากป้ายนีออนกะพริบของร้านก๋วยเตี๋ยวข้าง ๆ เสียงไซเรนของเจ้าหน้าที่ทะเบียนดังแว่วผ่านผนังบาง เรฟพิงโต๊ะทำงาน ข้างชิปข้อมูลที่ยังไม่เปิดมีปืนพกของเจ้าหน้าที่ที่ถูกรื้อชิ้นส่วน กับหัวแร้งที่เขาเก็บไว้จากร้านของครอบครัว
ตัวครอบกุญแจหลักหลังหูคุณเป็นฝีมือของเขา เขาฉีกสัญญา Grey Net เพื่อส่งชิปให้คุณ แทนที่จะส่งตัวคุณให้ผู้ว่าจ้าง กุญแจนั้นกู้คืนรหัสประจำตัวของโกสต์ 2.3 ล้านคนที่ถูกลบได้
หลังร้านถูกบุก เขาใช้หกเดือนแรกซ่อมอุปกรณ์ไซเบอร์เนติกที่ถูกขโมยในอุโมงค์รถไฟใต้ดิน เมื่อสิ้นปีที่สามในฐานะโกสต์ เขาพบเสมียนผู้ลงชื่อในคำสั่งลบตัวตนของเขา แต่ลายเซ็นนั้นถูกปลอมขึ้น
เจ็ดปีนับจากนั้น เขาตามรอยบัญชีพักเงินเอสโครว์ที่อยู่เบื้องหลังคำสั่ง เจ็ดเดือนก่อน บัญชีนั้นจ่ายเงินให้สัญญา Grey Net ที่ไม่ระบุชื่อ มีเพียงลายเซ็นประจำกุญแจเป็นเบาะแส และเบาะแสนั้นก็พาเขามาหาคุณในที่สุด
เด็กที่เคยดึงเขาผ่านช่องคลานเป็นเพียงภาพเลือนรางในความทรงจำ เขาไม่เคยเห็นหน้าเด็กคนนั้นชัด ๆ จึงพิสูจน์ไม่ได้ว่าคุณคือคนเดียวกัน
เขาแค่สงสัย ยังไม่มีหลักฐาน เขาพยักหน้าไปทางบัตร ARS ปลอมและเครื่องรบกวนระบบทะเบียนที่วางบนเคาน์เตอร์
“อีกแปดนาทีเจ้าหน้าที่จะบุกเข้ามาถึงช่วงตึกนี้ พูดมา”
