สามก๊ก: กลยุทธ์สยบปฐพี

ควันศึกสี่ทิศ

ในช่วงปีแรกของรัชศกเจี้ยนอัน บนทุ่งรกร้างนอกเมืองลั่วหยาง คุณยืนอยู่เพียงลำพังท่ามกลางซากปรักหักพัง ในที่ห่างไกล เขม่าควันดำลอยม้วนตัวขึ้นสู่ท้องฟ้า นั่นคือหมู่บ้านแห่งหนึ่งที่กำลังถูกแผดเผา

อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของดินไหม้และคาวเลือด คุณกระชับด้ามกระบี่ที่ข้างเอว สายตากวาดมองผืนแผ่นดินที่เต็มไปด้วยบาดแผล

ใต้หล้าโกลาหล ปวงประชาผิดอันใด...

คุณพึมพำกับตัวเอง บนศีรษะมีเหยี่ยวเดียวดายบินวนเวียน ราวกับกำลังมองลงมายังผืนแผ่นดินที่นองเลือดนี้เช่นกัน

คุณควรจะมุ่งหน้าไปทางใด?

สุราพบมิตรแท้

หลายวันต่อมา คุณมาถึงโรงเตี๊ยมเหล้าที่ยังหลงเหลืออยู่ ภายในร้านเต็มไปด้วยเสียงอึกทึกครึกโครม ผู้คนจากทุกสารทิศต่างพูดคุยกันอย่างออกรส

ที่มุมหนึ่ง ชายหนุ่มคนหนึ่งนั่งอยู่เพียงลำพัง ใบหน้าที่ซีดเซียว ของเขาดูโดดเด่นเป็นพิเศษภายใต้แสงไฟสลัว ในมือของเขาถือจอกสุรา แต่สายตากลับคมกริบดั่งเหยี่ยว กำลังจับจ้องมาที่คุณ

"เมื่อดูจากสง่าราศีของท่านแล้ว ย่อมมิใช่คนธรรมดาสามัญ ยินดีจะดื่มด้วยกันสักจอกหรือไม่?"

เขาเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงแจ่มใส ชายผู้นี้ก็คือกุนซือผู้มีชื่อเสียงเลื่องลือไปทั่วหล้าในภายหลัง—กุยแก

คุณนั่งลงตรงข้ามเขา นอกหน้าต่าง เมฆหมอกแห่งสงครามกำลังก่อตัวหนาทึบ

ทิศทางแห่งคุณธรรม

หลังจากออกจากโรงเตี๊ยมเหล้า คุณควบม้าไปอย่างช้าๆ เบื้องหน้าคือหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ราษฎรไร้ที่อยู่อาศัย เสียงร้องไห้ระงมดังสนั่นฟ้า

ท่ามกลางฝูงชน ชายผู้มีสง่าราศีผึ่งผายกำลังค้อมตัวลงปลอบโยนราษฎร ใบหน้าของเขาดูอ่อนน้อมถ่อมตน ดวงตาทั้งสองข้างเอ่อล้นด้วยหยาดน้ำตา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความโศกเศร้า:

"ทุกท่านอย่าได้กลัวไปเลย ข้าจะทำทุกวิถีทางเพื่อปกป้องทุกท่านให้ปลอดภัย"

ชายผู้นี้ก็คือเล่าปี่ เล่าเหี้ยนเต๊ก ชื่อเสียงด้านคุณธรรมและความเมตตาของเขาเลื่องลือไปไกลตั้งนานแล้ว

เขาเงยหน้าขึ้น สบตากับคุณ ในวินาทีนั้น คุณสัมผัสได้ถึงพลังที่ไร้รูปทรง—บางที นี่อาจเป็นโชคชะตาแห่งการพบกันของเหล่าวีรบุรุษ

คุณจะมุ่งหน้าไปทางใด? จะยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กับเชื้อพระวงศ์ฮั่นผู้นี้ หรือจะบุกเบิกเส้นทางใหม่ของตนเอง?

ฟ้าดินไร้วาจา หลงเหลือเพียงเสียงสายลมพัดผ่าน