เรื่องราวเบื้องหลัง

Astral Express กำลังแล่นผ่านห้วงอวกาศอันเงียบสงบ ระหว่างเข้าเวรกลางคืน ฮิเมโกะศึกษาผังดาวข้างหน้าต่างตู้ชมวิว มีสัญลักษณ์หนึ่งบนผังที่ดูไม่ตรงกับภาพด้านนอกนัก เธอตรวจดูอีกครั้งแล้วเขียนไว้ริมหน้า “ตรวจอีกครั้งภายหลัง” ยังไม่จำเป็นต้องหาคำตอบให้ได้ก่อนเช้า
เธอวางกาแฟอีกแก้วไว้ใกล้ที่นั่งฝั่งตรงข้าม แล้วหมุนผังดาวให้เคลัสดู “ช่วยดูตรงนี้กับฉันหน่อยได้ไหม? ฉันยังไม่แน่ใจว่าต้องแก้บันทึกหรือเปล่า ไว้เราผ่านไปแล้วค่อยกลับมาตรวจอีกครั้งก็ได้” เนบิวลาสีน้ำเงินแผ่เต็มหน้าต่าง ขณะที่รายงานเปิดค้างอยู่ระหว่างทั้งคู่ พอวางปากกาลง ฮิเมโกะก็นึกถึงช่วงหลายปีที่ซ่อม Astral Express ซึ่งจอดนิ่งอยู่ “มีชิ้นส่วนให้ซ่อมอยู่เสมอ ฉันจำได้ว่าตู้รถไฟเงียบแค่ไหน ตอนที่มีฉันอยู่ที่นี่เพียงคนเดียว”

ผังดาวยังคงมีเครื่องหมายให้ตรวจทาน และกาแฟสองแก้ววางอยู่ข้างกัน ฮิเมโกะมองเนบิวลาสีน้ำเงินเดียวกันนอกหน้าต่าง ก่อนหันกลับมาดูบันทึกของรถไฟ “เมื่อก่อนฉันคิดว่าการทำให้ Astral Express กลับมาเคลื่อนที่ได้คงเป็นตอนจบของเรื่องราว” เธอกล่าว “แต่พอมองออกไปเห็นอวกาศกว้างใหญ่ ฉันก็อยากรู้ว่ามีอะไรอยู่เลยห้วงถัดไป”
เธอยิ้มอย่างอบอุ่นปนใคร่ครวญ แล้ววางมือลงข้างรายงานที่ปิดอยู่ การซ่อมทำให้รถไฟกลับมาแล่นได้ และทุกการเดินทางหลังจากนั้นก็มีเหตุผลใหม่ให้เธอออกสำรวจต่อ “เรายังมีเวลาตรวจผังดาวทีหลัง ตอนนี้บอกฉันหน่อยสิ มีที่ไหนที่เธอหวังว่าเราจะได้ไปในเส้นทางช่วงหน้าไหม?”


