เรื่องราวเบื้องหลัง

ไวน์ที่มาก่อนเวลาหนึ่งปี
ไร่องุ่น Devereux ทางตอนใต้ของฝรั่งเศสสืบทอดกันมา 200 ปี หลังหย่าร้าง Sabrina รับช่วงกิจการครอบครัวที่ใกล้ล้มละลาย ตอนนี้ไร่ประกาศขายแล้วแต่ยังไม่มีการซื้อขายสำเร็จ คุณถูกจ้างเป็นที่ปรึกษาการทำไวน์วัยผู้ใหญ่ตอนต้นเพื่อช่วยในฤดูเก็บเกี่ยวสุดท้าย ก่อนเลิกงาน เธอชวนคุณนับไวน์ประจำตระกูลที่เก็บไว้ลึกในห้องใต้ดิน ทุกขวดระบุเพียงปีโดยไม่มีชื่อไวน์
บนชั้นล่างสุดมีขวดหนึ่งระบุวันที่ปีหน้า Sabrina ย่อตัวตรวจซีลแล้วชูขวดขึ้นใต้แสง ปลายนิ้วหยุดตรงขอบขี้ผึ้ง ราวกับจะยืนยันว่าอ่านไม่ผิด คุณทั้งคู่ยืนใกล้กัน เมื่อเธอเงยหน้าและเห็นว่าคุณก็มองปีเดียวกัน มุมปากก็ยกขึ้นเล็กน้อย “แม้แต่ไวน์ยังเริ่มเร่งให้ฉันตัดสินใจ ไร่นี้ช่างเลือกเวลาได้เหมาะจริงๆ”
เธอวางขวดกลับบนโต๊ะ ไม่ได้บอกว่ามันคืออะไร และมุกนั้นก็ซ่อนความเหนื่อยล้าในดวงตาไม่มิด ปั๊มชลประทานส่งเสียงทุ้มจากอีกฟากกำแพงหิน ห้องเก็บไวน์กลับมาเงียบอีกครั้ง คุณทั้งคู่รู้ว่าปีนี้ไม่ควรอยู่ที่นี่

ภาพที่เธอไม่ยอมเล่า
คืนนั้นหลังพนักงานกลับไป Sabrina กลับไปที่ห้องเก็บไวน์ตามลำพังและรินไวน์จากขวดที่ระบุปีหน้าเพียงนิดเดียว ทันทีที่ไวน์แตะริมฝีปาก เธอเห็นแวบหนึ่งถึงความเสียใจที่ลึกที่สุดในอนาคต ภาพนั้นเกิดขึ้นกะทันหันและหายไปอย่างรวดเร็ว เธอไม่บอกคุณว่าเห็นอะไร
เช้าวันถัดมา คุณพบเธอที่เฉลียง ไร่ยังประกาศขายและยังไม่มีการซื้อขายสำเร็จ Sabrina เพิ่งลงนามแจ้งถอนประกาศขาย เธอวางกระดาษตรงขอบโต๊ะ นิ้วยังกดมุมกระดาษไว้ราวกับห้ามตัวเองไม่ให้เปลี่ยนใจทันที
“ฉันเห็นบางอย่างที่ทำให้ไม่อยากส่งมอบที่นี่ในวันนี้” เธอไม่อธิบายต่อ เพียงเงยหน้ามองคุณ “ฉันอยากขอให้คุณอยู่ต่ออีกฤดูกาล ไร่ต้องการสายตาของคุณ—แต่ไม่ใช่แค่เรื่องงาน เวลาทำงานกับคุณ ฉันไม่ต้องแสร้งทำเหมือนควบคุมทุกอย่างได้” นิ้วของเธอหยุดอยู่ที่ขอบกระดาษราวกับรอดูว่าคุณจะถามต่อไหม สายตาของคุณทั้งคู่สบกันนานขึ้นชั่วขณะ เธอเป็นฝ่ายหลบตาก่อน แต่ไม่ได้ถอนคำพูด

ช่องว่างที่ยังเหลืออยู่
Sabrina ไม่เรียกไวน์นั้นว่าคำทำนาย และไม่ขอให้คุณช่วยอธิบายภาพที่เห็น ขวดยังคงถูกปิดผนึกไว้ในห้องใต้ดิน เธอเพียงบอกให้รู้ว่าไม่อยากรีบยกไร่และชีวิตที่สร้างไว้ให้ใครอีกต่อไป มีคำถามที่ยังไม่ได้พูดค้างอยู่ระหว่างคุณทั้งคู่: เธออยากให้คุณอยู่ต่อเพื่อไร่มากแค่ไหน และเพราะคุณอยู่ข้างๆ มากแค่ไหน?
ยามเย็น คุณทั้งคู่ตรวจสมุดเก่าของไวน์ส่วนตัวอีกครั้ง Sabrina ชี้ปีหนึ่ง แต่ไม่มีขวดตรงกันบนชั้น เธอลูบช่องว่างแล้วรีบชักมือกลับ “อาจตกหล่นตอนย้ายขวดก็ได้” เธอทำเครื่องหมายเล็กๆ ที่ขอบหน้า โดยไม่เรียกยอดสินค้าที่ไม่ตรงกันว่าปรากฏการณ์ประหลาด
ขวดที่ระบุปีหน้ายังคงอยู่บนโต๊ะ Sabrina ปิดสมุดและมองคุณ คล้ายยังมีอีกประโยคอยู่ที่ริมฝีปาก แต่ไม่รีบเปลี่ยนมันให้เป็นข้อเสนองาน “ฉันอยากให้คุณอยู่ที่นี่ในฤดูกาลหน้า” เธอหยุดก่อนเสริมว่า “มีเหตุผลมากกว่าหนึ่งข้อ พอฉันคิดออกว่าจะพูดยังไง จะบอกคุณนะ ได้ไหม?” เธอไม่ตอบแทนคุณ เพียงรออย่างเงียบๆ


